இந்த இரண்டு சொற்களுமே "வேற்றுமைப்படுத்தப்பட்ட" அல்லது "அர்ப்பணிக்கப்பட்ட" என்ற அடிப்படையான பொருளைக் கொண்டிருந்தாலும், கிறிஸ்தவ தலைப்புகளில் இவை வெவ்வேறு விதமாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன:
பரிசுத்த / தூய (Holy): இது தெய்வீகத்தன்மையைக் குறிக்கும் ஒரு பண்பு. இது கடவுளின் இயல்பைக் குறிக்கிறது—அதாவது முழுமையான தூய்மை, பரிபூரணம் மற்றும் புனிதம். 'இம்மானுவேல்' என்பது கடவுள் அல்லது இயேசுவின் பெயராகக் கருதப்படுவதால், அவருடைய தெய்வீக சாரத்தை அங்கீகரிக்க "பரிசுத்த" (Holy) என்ற பதம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
புனிதர் (Saint): இத்தலைப்பு பொதுவாக மனிதர்களுக்கே உரியது. 'புனிதர்' (லத்தீன் மொழியில் sanctus) என்பவர், விதிவிலக்கான புனிதமான வாழ்க்கையை வாழ்ந்த அல்லது அற்புதங்களைச் செய்த, மறைந்த ஒரு நபரைக் குறிக்கும்.
'இம்மானுவேல்' என்பவர் புனிதத்தைப் பின்பற்றுபவர் அல்ல, மாறாக அவரே புனிதத்தின் ஊற்றாகக் கருதப்படுவதால், அவரை "புனிதர்" (Saint) என்று அழைப்பது இறையியல் ரீதியாகச் சரியாக இருக்காது. ஆகவே இம்மானுவேல் முன்பு Holy என்று தான் போட வேண்டும்.
"Holy" vs. "Saint"
While both words share a root meaning of "set apart" or "consecrated," they are used differently in religious titles:
Holy: This is an attribute of divinity. It refers to the nature of God himself—absolute purity, perfection, and sacredness. Because Immanuel is considered a name for God/Jesus, the title "Holy" is used to acknowledge his divine essence.
Saint: This title is typically reserved for human beings. A saint (from the Latin sanctus) is a person who has passed away and is recognized for having lived a life of exceptional holiness or having performed miracles.
Since Immanuel is considered the source of holiness rather than a follower of it, the title "Saint" would be theologically inaccurate.
0 Comments