இடைநிலை மாணவர்களை கையாளுவது எப்படி? Children Management for 7 to 12 Age

இடைநிலை மாணவர்களை கையாளுவது எப்படி?

7 முதல் 12 வயது வரையிலான காலகட்டம் ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சியில் மிக முக்கியமான "இடைநிலை பருவம்" (Middle Childhood) ஆகும். இந்தப் பருவத்தில் அவர்கள் மழலையர் நிலையிலிருந்து மாறி, தர்க்கரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் முதிர்ச்சியடையத் தொடங்குகிறார்கள்.

இந்தக் குழந்தைகளைக் கையாள்வதற்கான உளவியல் ரீதியான அணுகுமுறைகள் இதோ...

1. மனநிலை

இந்தப் பருவத்தின் மாற்றங்கள்

இந்த வயதுக் குழந்தைகளின் மனநிலை மற்றும் உடல்நிலையில் ஏற்படும் முக்கிய மாற்றங்களை முதலில் பெற்றோர் மற்றும் ஆசிரியர்கள் உணர வேண்டும்.

 

1.1 சுயசார்பு எண்ணம்: "நானே செய்வேன்" என்ற மனப்பான்மை அதிகரிக்கும்.

1.2 தர்க்க ரீதியான சிந்தனை:** "ஏன்? எதற்கு?" என்ற கேள்விகள் ஆழமாகும். வெறும் கட்டளைகளை அவர்கள் ஏற்பதில்லை; அதற்கான காரணத்தை எதிர்பார்ப்பார்கள்.

 1.3நட்பின் முக்கியத்துவம்: குடும்பத்தை விட நண்பர்களின் கருத்துக்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கத் தொடங்குவார்கள்.

 1.4 திறமை குறித்த கவலை: மற்ற குழந்தைகளுடன் தங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, தங்கள் திறமை மீது சந்தேகம் அல்லது பெருமிதம் கொள்வார்கள்.

 2. கையாளுவதற்கான சிறந்த உத்திகள்

2.1 கட்டளைகளுக்குப் பதில் உரையாடல்: "இதைச் செய்" என்று சொல்வதை விட, "இதைச் செய்வதால் என்ன நன்மை?" என்று உரையாட வேண்டும். அவர்களுக்குத் தேர்வுகள் (Choices) வழங்குவது சிறந்தது.

உதாரணமாக... "இப்போதே படிக்க உட்கார்" என்பதற்குப் பதில், "நீ 6 மணிக்கு படிக்கிறாயா அல்லது 6:30-க்கா?" எனக் கேட்கலாம். இது அவர்களுக்கு ஒரு அதிகார உணர்வைத் தரும்.

2.2 உணர்ச்சிகளுக்கு மதிப்பளித்தல்: அவர்கள் கோபப்படும்போதோ அல்லது அழும்போதோ "இதற்கெல்லாம் அழக்கூடாது" என்று மழுப்பாமல், "உனக்கு வருத்தமாக இருக்கிறது என்று எனக்குப் புரிகிறது" என அவர்களின் உணர்வை அங்கீகரிக்க வேண்டும். இது அவர்களுக்கு உங்கள் மீது நம்பிக்கையை உருவாக்கும்.

2.3 பாராட்டுகளைக் கையாளும் விதம்

வெறும் "மிக்க நன்று" (Good job) என்று சொல்லாமல், அவர்கள் செய்த முயற்சியைப் பாராட்ட வேண்டும். "உனக்கு ஓவியம் வரையத் திறமை இருக்கிறது" என்பதை விட, "நீ இந்த ஓவியத்தில் வண்ணங்களைத் தேர்ந்தெடுக்க அதிக முயற்சி எடுத்திருக்கிறாய், அது நன்றாக இருக்கிறது" எனச் சொல்லலாம்.

3 ஒழுக்க மேலாண்மை (Management)

3.1 தெளிவான எல்லைகள் (Boundaries): வீட்டில் அல்லது வகுப்பறையில் என்ன செய்யலாம், என்ன செய்யக்கூடாது என்பதில் தெளிவான விதிகள் இருக்க வேண்டும்.

 3.2 விளைவுகளைப் புரியவைத்தல்: தண்டனை கொடுப்பதற்குப் பதில், அவர்கள் செய்த தவறுக்கான 'இயற்கையான விளைவுகளை' (Natural Consequences) அனுபவிக்க விட வேண்டும். உதாரணமாக, விளையாடி முடித்த பின் பொம்மைகளை அடுக்கவில்லை என்றால், அடுத்த முறை விளையாட அனுமதி இல்லை என்பதைத் தெளிவாகக் கூறலாம்.

 3.3 டிஜிட்டல் நேரம்:** இன்றைய சூழலில் மொபைல் மற்றும் இணையப் பயன்பாட்டிற்கு முறையான கால அட்டவணையை உருவாக்குவது அவசியம்.

4. தன்னம்பிக்கையை வளர்த்தல்

இந்த வயதில் ஏற்படும் தோல்விகள் குழந்தைகளை எளிதில் பாதிக்கும். எனவே:

 4.1. சிறிய பொறுப்புகளை அவர்களிடம் ஒப்படையுங்கள் (உதாரணம்: செடிகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுவது, வீட்டை அடுக்கி வைப்பது).

 4.2. அவர்களை மற்ற குழந்தைகளுடன் ஒப்பிடாதீர்கள்.

4.3. அவர்கள் செய்யும் சிறிய முன்னேற்றங்களையும் கொண்டாடுங்கள்.

நிறைவாக...

7 முதல் 12 வயது என்பது ஒரு களிமண் பருவம். இங்கு அதிகப்படியான கண்டிப்போ அல்லது அதிகப்படியான செல்லமோ குழந்தையைச் சிதைத்துவிடும். அன்பு, பொறுமை, மற்றும் சரியான வழிகாட்டுதல் ஆகிய மூன்றையும் சம அளவில் கொடுக்கும்போது, அவர்கள் சிறந்த ஆளுமை கொண்டவர்களாக உருவெடுப்பார்கள்.