குழந்தைகளைக் கையாளும் விதம் (Child Psychology & Management) எப்படி?

குழந்தைகளைக் கையாளும் விதம் (Child Psychology & Management) எப்படி?

குழந்தைகளின் மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு அவர்களைக் கையாளுவது ஒரு கலை. குறிப்பாக VBS / Sunday School போன்ற சூழல்களில் பல்வேறு பின்னணியில் இருந்து வரும் குழந்தைகளை ஒருங்கிணைக்க, ஆசிரியர்களுக்கு உளவியல் ரீதியான புரிதல் அவசியம். சிறு பிள்ளைகளின் மனம் ஒரு வெற்றுத்தாள் போன்றது. அங்கே நாம் எழுதும் விஷயங்களை விட, நாம் காட்டும் அன்பும் அணுகுமுறையுமே ஆழமாகப் பதியும். குழந்தைகளைச் சரியாக வழிநடத்த ஆசிரியர்கள் பின்பற்ற வேண்டிய முக்கிய அம்சங்கள்:

 1. வயதுக்கேற்ற மனநிலையைப் புரிந்துகொள்ளுதல் (Understanding Age Groups)

ஒவ்வொரு வயதுப் பிரிவினருக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தேவை இருக்கும்.

 

1.1 ஆரம்ப நிலை (Beginners - 4 to 6 years): இவர்களுக்குக் கவனக்குவிப்பு (Attention span) மிகக் குறைவு. எனவே, 10-15 நிமிடங்களுக்கு மேல் ஒரே இடத்தில் அமர வைக்காமல், விளையாட்டு மற்றும் பாடல்கள் மூலம் கற்பிக்க வேண்டும்.

 

1.2 வளரும் நிலை (Juniors - 7 to 12 years): இவர்களுக்கு எதையும் கேள்வி கேட்கும் குணம் அதிகம். "ஏன்?", "எப்படி?" என்ற கேள்விகளுக்குத் தர்க்கரீதியான பதில்களை எதிர்பார்ப்பார்கள். கதைகள் இவர்களுக்குப் பிடிக்கும்.

 

1.3 பதின்பருவம் (Seniors - 13+ years): இவர்களைக் குழந்தைகளாக நடத்தாமல், நண்பர்களாக நடத்த வேண்டும். அவர்களின் கருத்துகளுக்கு மதிப்பு கொடுக்கும்போது அவர்கள் பொறுப்புடன் நடந்துகொள்வார்கள்.

 2. கவனத்தை ஈர்க்கும் முறைகள் (Engagement Strategies)

குழந்தைகள் பாடத்தைக் கவனிக்கவில்லை என்றால், அது அவர்களின் தவறு அல்ல; நம்முடைய கற்பித்தல் முறையில் மாற்றம் தேவை என்பதை உணர வேண்டும்.

 2. 1 குரல் மாற்றம் (Voice Modulation): ஒரே சீராகப் பேசாமல், கதையின் சூழலுக்கு ஏற்ப குரலை ஏற்றி இறக்கிப் பேச வேண்டும்.

 

2.2 கண்களைப் பார்த்துப் பேசுதல் (Eye Contact): ஒவ்வொரு குழந்தையையும் பார்த்துப் பேசும்போது, அவர்கள் தாங்கள் கவனிக்கப்படுவதாக உணர்வார்கள்.

 

2.3 செயல்வழிக் கற்றல்: கைகளை அசைத்துப் பாடுவது, குழு விளையாட்டுகளில் ஈடுபடுத்துவது போன்றவற்றால் சலிப்பு தட்டாமல் இருக்கும்.

 3. சவாலான குழந்தைகளைக் கையாளுதல் (Handling Difficult Behavior)

சில குழந்தைகள் மற்றவர்களுக்கு இடையூறு விளைவிக்கலாம் அல்லது அமைதியாக இருக்கலாம். அவர்களைக் கையாள:

 

3.1 நேர்மறை அங்கீகாரம்: தவறு செய்யும் குழந்தையைத் தண்டிப்பதை விட, நன்றாகக் கவனிக்கும் குழந்தையைப் பாராட்டுங்கள். இதைப் பார்த்து மற்ற குழந்தைகளும் மாற முயற்சிப்பார்கள்.

 

3.2 தனிப்பட்ட கவனம்: பிடிவாதம் பிடிக்கும் குழந்தையைத் தனியே அழைத்து, அன்பாகப் பேசி அதன் காரணத்தைக் கண்டறியுங்கள். அவர்களுக்குச் சிறிய பொறுப்புகளை (உதாரணமாக: புத்தகங்களை அடுக்கி வைப்பது) வழங்கினால் அவர்கள் உற்சாகமடைவார்கள்.

 

3.3 கோபத்தைத் தவிர்த்தல்: ஆசிரியர் ஒருபோதும் பொறுமையை இழக்கக்கூடாது. கத்துவது அல்லது மிரட்டுவது தற்காலிகத் தீர்வைத் தந்தாலும், ஆழமான காயத்தை ஏற்படுத்தும்.

 4. வகுப்பறைச் சூழல் மற்றும் மேலாண்மை

 

4.1 சமநிலை: வகுப்பறையில் சில பிள்ளைகள் மட்டுமே எப்போதும் பதில் சொல்லிக்கொண்டிருக்காமல், அமைதியாக இருக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் வாய்ப்பளிக்க வேண்டும்.

 

4.2 உற்சாகமான வரவேற்பு: வகுப்பு தொடங்கும் போதே ஒரு புன்னகையோடும், அன்பான விசாரிப்போடும் தொடங்குவது குழந்தைகளின் மனத்தடையை நீக்கும்.

 

4.3 பெயரை நினைவில் வைத்தல்: ஒரு குழந்தையை அதன் பெயர் சொல்லி அழைப்பது, அந்த ஆசிரியருக்கும் குழந்தைக்குமான உறவை பலப்படுத்தும்.

 5. உளவியல் ரீதியான அணுகுமுறை (Psychological Approach)

குழந்தைகள் "தவறு செய்யப் பயப்படும்" சூழலை உருவாக்காமல், "கற்றுக்கொள்ளத் தூண்டும்" சூழலை உருவாக்குங்கள். தோல்வி அடையும்போது அவர்களை ஊக்குவிப்பதும், சிறிய வெற்றிகளையும் கொண்டாடுவதும் அவர்களின் தன்னம்பிக்கையை வளர்க்கும்.

நிறைவாக....

VBS ஆசிரியர்கள் வெறும் பாடங்களை நடத்துபவர்கள் மட்டுமல்ல, குழந்தைகளின் குணாதிசயங்களை வடிவமைக்கும் சிற்பிகள். அன்பும், பொறுமையும், முறையான உளவியல் அணுகுமுறையும் இருந்தால் எந்தக் குழந்தையையும் நல்வழிப்படுத்த முடியும்.