இறைவன் தரும் விடுதலை
சங்கீதம் 129 என்பது எருசலேமுக்கு பயணம் செய்யும் இஸ்ரவேலர்களால் பாடப்பட்ட ஒரு கூட்டுப் புலம்பல் மற்றும் நம்பிக்கைப் பாடல் ஆகும் (ஏறுதலின் பாடல்கள், 120–134-இன் ஒரு பகுதி). மேலும் இது மேசியானிய சங்கீதமாக கிறிஸ்து அனுபவித்த சாட்டையடிகளின் சித்திரமாகும்.
இது இஸ்ரவேலின் துன்ப வரலாற்றைப் பிரதிபலிக்கிறது—அவர்களின் முதுகில் "உழுதல்" என்பதன் மூலம் இது அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது—மேலும் அவர்களின் "இளமைப் பருவம்" முதல் (பெரும்பாலும் எகிப்திய அடிமைத்தனம்) தொடர்ச்சியான துன்புறுத்தல்கள் இருந்தபோதிலும், கடவுள் அவர்களை விடுவித்து, அவர்களின் எதிரிகளின் வல்லமையை முறியடித்தார் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
கடவுள் "துன்மார்க்கரின் கயிறுகளை அறுத்துப்போட்டவராக" நீதியுள்ளவராகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார். சங்கீதக்காரர் சீயோனை (எருசலேமை) வெறுப்பவர்களின் வெட்கத்தையும் தோல்வியையும் வேண்டுகிறார், அவர்களை கூரைகளில் உள்ள பயனற்ற புற்களுடன் ஒப்பிடுகிறார், அவை விரைவில் வாடிவிடுகின்றன
இஸ்ரவேல் தேசத்தை இகழ்பவர்கள் அவமானத்தையும் தோல்வியையும் அடைய வேண்டும் என்பதே இங்கு ஏறெடுக்கப்படும் ஜெபமாகும். இறை மக்கள் துன்புறுத்தலை எதிர்கொண்டாலும், நீதியுள்ள நியாயாதிபதி அவர்களை இறுதித் தோல்வியிலிருந்து பாதுகாக்கிறார்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments