சோதனைகளின் மத்தியில் துதிப்போம்
சங்கீதம் 138, தாவீதுக்கு உரியதாகக் கருதப்படும் ஒரு நன்றிப் பாடலாகும். இது துன்பங்களின் மத்தியில் இறைவனுடைய உண்மையையும், மாறாத அன்பையும், விடுதலையையும் கொண்டாடுகிறது. இது பூமிக்குரிய ராஜாக்கள் மீதான தேவனுடைய இறையாண்மையையும், தாழ்மையானவர்கள் மீதான அவருடைய அக்கறையையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.
கடவுள் தமது நோக்கத்தை நிறைவேற்றி, தாம் தொடங்கிய வேலையை முடிப்பார் என்ற நம்பிக்கையின் மீது இது கவனம் செலுத்துகிறது.
இது, பதிலளிக்கப்பட்ட ஜெபத்திற்கான தனிப்பட்ட நன்றியுணர்வையும் (வசனங்கள் 1–3), பூமிக்குரிய ராஜாக்கள் அனைவரும் இறைவனைப் புகழ்வது பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசன, உலகளாவிய தரிசனத்தையும் (வசனங்கள் 4–6) இணைத்து, இறைவனுடைய தொடர்ச்சியான பாதுகாப்பின் மீதான நம்பிக்கையுடன் (வசனங்கள் 7–8) நிறைவடைகிறது.
கடவுள் உயர்ந்தவர்கள் அல்லது மேட்டுக்குடியினரை மட்டுமல்ல, தாழ்ந்தவர்களையும் கவனித்துக்கொள்கிறார். "உமது கரங்களின் கிரியையை விட்டுவிடாதீர்," என்பது, சங்கீதக்காரனிடம் கடவுள் தொடங்கிய ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியையும் விடுதலையையும் அவர் முடிப்பார் என்ற நம்பிக்கையின் பிரகடனமாகும். சோதனைகளின் மத்தியில் நான் துன்பங்களின் வழியே நடக்கும்போது இறைவனைப் புகழ முன்வர வேண்டும்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments