பின்வாங்காத இருதயம்
சங்கீதம் 44 என்பது கோராகின் புத்திரரின் ஒரு கூட்டுப் புலம்பலாகும், இது இஸ்ரவேலின் ஆழ்ந்த தேசிய துயரத்தை பிரதிபலிக்கிறது. ஒருவேளை பாபிலோனிய நாடுகடத்தலின் போது அல்லது இராணுவத் தோல்வி மற்றும் சிதறல் காலத்தில், அவர்கள் கடந்த கால தெய்வீக வெற்றிகளை நினைவு கூர்ந்து தற்போதைய அவமானத்தைப் பற்றி புலம்பியதாகும்.
உண்மையுள்ள மக்கள் படுகொலைக்கு ஆடுகளைப் போல துன்பப்படுவதை கடவுள் ஏன் அனுமதிக்கிறார் என்று கேள்வி எழுப்புகிறது, மேலும் ஆழமான, விவரிக்க முடியாத துன்பங்களுக்கு மத்தியில் நேர்மையான, நம்பிக்கையான ஜெபத்திற்கு ஒரு மாதிரியாக செயல்படுகிறது.
தங்களுக்கு விசுவாசம் இருந்தபோதிலும் கைவிடப்பட்டதாக என்னும் சூழலில் கடவுளிடம் "விழித்தெழுந்து" ஆண்டவரின் மாறாக அன்பின் அடிப்படையில் தங்களை மீட்கும்படி மன்றாடுகிறார்கள். துன்பம் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் கடவுளை மறக்கவில்லை அல்லது உடன்படிக்கையை மீறவில்லை என்று மக்கள் வலியுறுத்துகிறார்கள்.
துன்பம் எப்போதும் கடவுள் இல்லாததற்கான அல்லது பாவத்திற்கான தண்டனையின் அடையாளம் அல்ல என்பதை இந்த சங்கீதம் கற்பிக்கிறது. இந்தச் சூழலில் கடவுள் அமைதியாகத் தோன்றினாலும் , கைவிடாத அவரின் நல்ல குணத்தில் நம்பிக்கையை வைக்க வேண்டும்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
9486810915
0 Comments