இறை நம்பிக்கையில் தைரியம் கொள்வோம்
சங்கீதம் 56, காத்தில் பெலிஸ்தர்களால் பிடிக்கப்பட்டபோது தாவீதால் எழுதப்பட்டது (1 சாமுவேல் 21:10–15). அவர் சவுல் ராஜாவை விட்டு ஓடிக்கொண்டிருந்த அவநம்பிக்கையான தருணத்தில் பாடியதாகும்.
"தொலைதூர நாடுகளில் அமைதியான புறா" போல சிக்கிக்கொண்டதாக உணர்ந்த தாவீது, கடுமையான பயத்தை அனுபவித்தாலும்
கடவுளை நம்பி வாழ்ந்தார். கடவுள் தனிப்பட்ட போராட்டங்களைக் கவனிக்கிறார் என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. தெய்வீக பாதுகாப்பு எந்த மனித அச்சுறுத்தலையும் விட பெரியது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.
தாவீதின் ஜெபமோ பின்வருமாறு இருந்தது:
"நான் பயப்படும்போது, நான் உங்கள் மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்."
"என் கண்ணீரை உங்கள் துருத்தியில் வையுங்கள்."
"நீர் என் ஆத்துமாவை மரணத்துக்கும் என் கால்களை இடறலுக்கும் தப்புவியாதிருப்பீரோ?"
கடவுளின் விடுதலை மற்றும் நீதியில் நம்பிக்கையுடன், பயத்திலிருந்து நீங்கலாகி, தாவீதைப் போல் விசுவாச அறிக்கையோடு, கடவுளைத் துதிக்க வேண்டும்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
9486810915
0 Comments