ஆசீர்வதிக்கும் இறைவன்
சங்கீதம் 134 என்பது "ஏறுதலின் பாடல்களில்" (சங்கீதங்கள் 120–134) இறுதிப் பாடலாகும். இது, வருடாந்திரப் பண்டிகைகளுக்காக எருசலேமுக்கு தங்கள் பயணத்தை முடிக்கும் யூத பயணிகளால் பாடப்பட்டிருக்கலாம். இது ஒரு இரவு நேர ஆசீர்வாதமாகப் பயன்படுகிறது;
ஒரு நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு ஆலயத்தில் தெய்வீகப் பிரசன்னத்தைக் கண்டறிவதே இதன் மையக்கருத்தாகும். இதில், புறப்படும் வழிபாட்டாளர்கள் ஆலய ஆசாரியர்களைத் தொடர்ந்து கடவுளைப் புகழும்படி வற்புறுத்துகிறார்கள். அதற்கு ஆசாரியர்கள் சீயோனிலிருந்து ஒரு ஆசீர்வாதத்துடன் பதிலளிக்கிறார்கள்.
கடவுளின் ஆசீர்வாதத்தை சீயோன் மலையுடன் இணைத்து, அவரை வானத்தையும் பூமியையும் படைத்தவர் என்று குறிப்பிடுகிறது. குறிப்பாக வாழ்க்கையின் "இரவுப் பணி"யில் கர்த்தரை துதிப்பதை ஊக்குவிக்கிறது. மக்கள் கடவுளை துதிக்கிறார்கள். கடவுள் ஆசாரியர்கள் மூலம் அவர்களை ஆசீர்வதிக்கிறார்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments