எது நம்பிக்கை?
சங்கீதம் 140 என்பது தாவீது ராஜாவுக்கு உரித்தான ஒரு தனிப்பட்ட புலம்பல் ஆகும். தாவீது கடுமையான துன்புறுத்தலை எதிர்கொண்டபோது, அநேகமாக அவர் சவுல் ராஜாவின் அரசவையிலிருந்து தப்பி ஓடியபோது அல்லது தனது அரசியல் எதிரிகளின் அச்சுறுத்தல்களிலிருந்து தப்பித்தபோது இது இயற்றப்பட்டது.
தாவீது தனது எதிரிகளின் தீய, வஞ்சகமான வார்த்தைகளை, ஒரு காட்டு விலங்கைப் பிடிக்க வைக்கப்பட்ட பாம்பின் விஷப் பற்களுக்கும் பொறிகளுக்கும் ஒப்பிடுகிறார். வன்முறையால் திருப்பித் தாக்குவதற்குப் பதிலாக, தாவீது ஒரு தெய்வீகத் திருப்பத்திற்காக ஜெபிக்கிறார். அதாவது, துன்மார்க்கர்கள் தனக்காக வகுத்த பொறிகளும் தீய சூழ்ச்சிகளும் அவர்களுக்கே எதிராகத் திரும்பி, அந்தச் சூழ்ச்சிக்காரர்களையே அழித்துவிட வேண்டும் என்று கேட்கிறார்.
தொடர்ச்சியான ஆபத்துகள் இருந்த போதிலும், கடவுளே "தனது இரட்சிப்பின் பெலன்" என்றும், இறுதியில் துன்புற்றவர்களையும் தேவையுள்ளவர்களையும் அவர் நியாயப்படுத்துவார் என்றும் தாவீது கொண்டிருந்த முழுமையான நம்பிக்கையாகும். அந்த முழுமையான நம்பிக்கை நமக்கு வேண்டும்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments