இறை நம்பிக்கையை விட்டுவிடாதே
சங்கீதம் 42 என்பது ஒரு இதயப்பூர்வமான புலம்பல். இது எருசலேம் கோவிலிலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்ட ஒரு லேவியரால் ("கோராகின் மகன்கள்") எழுதப்பட்டிருக்கலாம். எதிரிகளின் நிந்தைகளை எதிர்கொண்டு, சங்கீதக்காரன் ஆழ்ந்த ஆன்மீக தாகத்தையும் கடவுளின் பிரசன்னத்திற்கான ஏக்கத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறார்.
ஒரு மானின் உருவகங்களைப் பயன்படுத்துகிறார். எர்மோன் மலைக்கு அருகிலுள்ள வடக்குப் பகுதியில், எருசலேமில் உள்ள வழிபாட்டு சேவைகளிலிருந்து கோராகின் புத்திரர் பிரிக்கப்பட்டிருக்கலாம். அவர் "ஆன்மாவின் இருண்ட இரவு" என்று விவரிக்கப்படும் ஆழ்ந்த விரக்தியுடன் போராடுகிறார்.
மனச்சோர்வு அல்லது தனிமைப்படுத்தலின் போது நம்பிக்கையைப் பேணுவதற்கு விசுவாசி "தங்களுக்குள் பிரசங்கிக்க" வேண்டியதன் அவசியத்தை சங்கீதம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. விசுவாச சமூகத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டாலும், மறக்கப்பட்டதாக உணர்ந்தாலும் கூட, கடவுள் நம்பிக்கை நிலைநிறுத்த இறை வாஞ்சையோடு காத்திருப்போம்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
9486810915
0 Comments