மீட்பரைத் துதிப்போம்
சங்கீதம் 107 என்பது, பாபிலோனிலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்ட யூதர்கள் திரும்பிய போது, கடவுளின் மாறாத அன்பையும், பல்வேறு துன்பங்களிலிருந்து அவர் தம் மக்களை விடுவித்ததையும் கொண்டாடும் ஒரு எபிரேய நன்றிப் பாடலாகும். மீட்கப்பட்டவர்கள் கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்கான ஓர் அழைப்பாக விளங்குகிறது.
இந்த சங்கீதம் துதிப்பதற்கான ஓர் அழைப்புடன் (வச. 1-3) தொடங்குகிறது. அதைத் தொடர்ந்து, மக்கள் கர்த்தரிடம் முறையிடும், மீட்கப்படும், மற்றும் அவருக்கு நன்றி செலுத்தும்படி வலியுறுத்தப்படும் நான்கு துன்பச் சூழ்நிலைகள் (வச. 4-32) வருகின்றன.
1. வனாந்தரத்தில் தொலைந்து போனவர்கள் (வச. 4-9): பாழடைந்த நிலப்பரப்பில் பசியும் தாகமும் கொண்ட அலைந்து திரிபவர்கள்.
2. இருளில் கைதிகள் (வச. 10-16): தேவனுக்கு எதிராகக் கலகம் செய்ததற்காக விலங்கிடப்பட்ட மக்கள்.
3. நோயுற்றோரும் துன்புற்றோரும் (வச. 17-22): தங்கள் சொந்த அறியாமையால் துன்பப்படுபவர்கள்.
4. புயலில் சிக்கிய மாலுமிகள் (வச. 23-32): கடலில் ஒரு பயங்கரமான புயலை எதிர்கொள்பவர்கள்.
மக்கள் கடவுளிடம் திரும்பும்போது, தனிப்பட்ட முறையிலும் தேசிய அளவிலும் ஏற்படும் இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் அவர் தலையிடுகிறார் என்பதை உணர்த்தி, இயற்கை, வரலாறு மற்றும் மனித சூழ்நிலைகள் ஆகியவற்றின் மீதுள்ள அவருடைய மேலான வல்லமையை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
நம்முடைய எல்லா சூழலையும் தாண்டி மீட்பின் இறைவனைத் துதிப்போம்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments