ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் நீதிபரர்
சங்கீதம் 94 என்பது ஒரு சமூகப் புலம்பலும் தெய்வீக நீதிக்கான மன்றாட்டும் ஆகும். இது, பொல்லாத தலைவர்கள் நலிந்தவர்களை ஒடுக்கி, கடவுளின் அறிவைச் சந்தேகித்த ஒரு அடக்குமுறைக் காலத்தில் எழுதப்பட்டது. அறியப்படாத அதன் ஆசிரியர், ஆணவத்திற்கு எதிராகத் தலையிடுமாறு "பழிவாங்கும் கடவுள்" என்று கடவுளை அழைக்கிறார்.
விசுவாசிகள் சமூகம் "அடக்கி வைக்கப்பட்டு" (ஒடுக்கப்பட்டு, துன்புறுத்தப்பட்டு) இருந்தபோது, தண்டனையின்றி செயல்படும் பொல்லாத ஆட்சியாளர் இருந்த நிலையில்,விதவைகள், அந்நியர்கள் மற்றும் அனாதைகள் மீதான தங்கள் கொடுமையை "கர்த்தர் பார்ப்பதில்லை" அல்லது உணர்வதில்லை என்று ஒடுக்குபவர்கள் எண்ணுகிறார்கள்.
ஆனால், எந்தத் தீமையும் கவனிக்கப்படாமல் போவதில்லை, எந்தத் துன்பமும் மறக்கப்படுவதில்லை. கடவுள் அனைத்தையும் காண்கிறார், தம் மக்களைக் கைவிடமாட்டார். இறுதியில் எல்லாத் தவறுகளையும் சரிசெய்வார் என்று இந்த சங்கீதம் கற்பிக்கிறது. மேலும், பழிவாங்குதல் அவருக்கே உரியது, மனித உணர்ச்சிக்கு அல்ல என்பதை வலியுறுத்துகிறது. பாரம் சுமந்த இருதயங்களுக்கும் தேறுதல் அளிப்பவர் நம் கடவுள். பழிவாங்குவது நமது பொறுப்பல்ல, அது இறைவனுடையது. ஜெபத்தோடு பயணிப்போம்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments