அவரைக் கேட்டவர்கள் யாவரும் அவருடைய புத்திசாலித்தனத்தையும், அவர் அளித்த பதில்களையும் குறித்து ஆச்சரியப்பட்டார்கள்." (லூக்கா 2:47)
இந்த வசனம் 12 வயது சிறுவனாகிய இயேசு தேவாலயத்தில் வேத வல்லுநர்களுடன் நடந்துகொண்ட சூழலை விளக்குகிறது.
1. குழந்தைகளுடன் விவாதித்தல் (Discussion vs. Explanation)
விளக்குவது (Explanation): எதையும் திணிப்பது அல்லது கட்டளையிடுவது (Do's and Don'ts). இது ஒருவழிப் பாதை (One-way communication).
விவாதிப்பது (Discussion):
குழந்தைகளைச் சிந்திக்க வைப்பது. இயேசு தேவாலயத்தில் வெறும் மாணவனாக உட்கார்ந்து எதைக் கேட்டுக் குறிப்பெடுத்துக் கொள்ளவில்லை; மாறாக, கேள்விகளைக் கேட்டார், பதில்களைப் பெற்றார், விவாதித்தார் (Listening and Asking questions).
ஆசியரியாகிய / பெற்றோராகிய நாமும் பிள்ளைகளிடம் எதையும் திணிக்காமல், அவர்களுடன் அமர்ந்து உரையாட வேண்டும்.
2. மனப்பாடம் செய்வதைத் தாண்டி புரியவைப்பது (Understanding vs. Memorizing)
இயேசு இறை வார்த்தைகளை வெறும் ஏட்டுக்கல்வியாக மனப்பாடம் செய்யவில்லை. மாறாக, அதன் உண்மையான ஆழத்தையும், ஞானத்தையும் உணர்ந்திருந்தார். அதனால்தான் அங்கிருந்த வேத பண்டிதர்களே (Teachers of the law) அவருடைய ஞானத்தைக் கண்டு வியந்துபோனார்கள்.
குழந்தைக்குப் பாடங்கள் அல்லது நல்லொழுக்கங்களைச் சொல்லிக் கொடுக்கும்போது, "ஏன், எதற்காக" என்பதை அவர்கள் மனதில் பதிய வைக்க வேண்டும்.
3. குழந்தைகளின் கருத்துக்களை ஏற்பது (Accepting Children's Views)
12 வயது சிறுவனின் கேள்விகளையும் பதில்களையும் பெரியோர்களும், ஆசிரியர்களும் உதாரப்படுத்தவில்லை; மாறாகக் செவிமடுத்து மதித்தார்கள்.
குழந்தைகளைக் குறைவாக எடைபோடாமல், அவர்களது கருத்துக்களுக்கு மதிப்பளிக்கும்போது அவர்களின் தன்னம்பிக்கை அதிகரிக்கிறது. இயேசுவைப் போலவே அவர்களும் ஞானத்திலும் அனுசரிப்பிலும் வளர இது வழிவகுக்கும்.
சுருக்கமாக,
1. கட்டளையிடாமல் உரையாடுங்கள்: குழந்தைகளிடம் திணிப்பதை விட்டுவிட்டு, இருவழிச் சிந்தனைப் பரிமாற்றத்தை உருவாக்குங்கள்.
2. மனப்பாடத்திற்கு அப்பால் செல்வோம்: எதையும் ஏட்டுக்கல்வியாக அல்லாமல், அதன் ஆழமான அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள வையுங்கள்.
3. கருத்துக்களை மதியுங்கள்: குழந்தைகளின் எண்ணங்களுக்கு மதிப்பளித்து, அவர்களின் தன்னம்பிக்கையை வளர்க்கப் பேசுங்கள்.
Written by Meyego
0 Comments