அயராத உழைப்பு – 1 கொரிந்தியர் 15:10
தான் ஒரு காலத்தில் சபையைத் துன்புறுத்தியவன் என்பதையும், தற்போது அப்போஸ்தலனாக இருப்பதையும் பவுல் ஒப்பிடுகிறார். தன் தகுதியின்மையை உணர்ந்த அதே வேளையில், தனக்குக் கிடைத்த கிருபையை அவர் வீணாக்கவில்லை என்பதை இங்கு பதிவு செய்கிறார். "அவர் எனக்கு அருளிய கிருபை விருதாவாயிருக்கவில்லை; அவர்களெல்லாரிலும் நான் அதிகமாய்ப் பிரயாசப்பட்டேன்" என்கிறார். கிருபை என்பது சோம்பேறித்தனத்திற்கு அனுமதி அல்ல, அது அதிக உழைப்பிற்கான எரிபொருள். பவுல் மற்ற எல்லா அப்போஸ்தலர்களைக் காட்டிலும் அதிகம் உழைத்ததாகக் கூறினாலும், அந்த உழைப்பின் பலனைத் தன் சுய பலமாகக் கருதாமல் இறைவனின் கிருபையாகவே பார்க்கிறார்.
1. எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாய்ப்புகளை (கிருபையை) நான் சரியாகப் பயன்படுத்தி உழைக்கிறேனா அல்லது வீணடிக்கிறேனா?
2. என் கடின உழைப்பின் வெற்றியைப் பாராட்டும்போது, அதன் பெருமையைக் கடவுளுக்கு வழங்குகிறேனா?
3. சோர்வு ஏற்படும் தருணங்களில், இறைவனின் கிருபை எனக்குப் பலம் தருகிறது என்பதை உணர்கிறேனா?
உழைப்பு என்பது கடவுள் நமக்குத் தந்த வரத்தின் வெளிப்பாடு. கிருபை நம்மைத் தகுதிப்படுத்துகிறது என்றால், உழைப்பு அந்தத் தகுதியை நிலைநாட்டுகிறது. வேலையில் சோர்வு வரும்போது, அது நமக்குப் கொடுக்கப்பட்ட சிலாக்கியம் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். தற்பெருமை இல்லாத கடின உழைப்பே ஒரு விசுவாசியின் அடையாளம்.
சிந்திக்க வைக்கும் கேள்விகள்:
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
Lessons from Paul's Life Journey
Acknowledgement
Meyego

0 Comments