தன்னிலை உணர்ந்த ஜெபம்
சங்கீதம் 141 என்பது தாவீது அரசர் இயற்றியதாகக் கூறப்படும் ஓர் ஆழ்ந்த தனிப்பட்ட ஜெபமாகும். அது, வெளிப்புற எதிரிகளிடமிருந்தும் தனது சொந்த அகச் சோதனைகளிலிருந்தும் இறைப் பாதுகாப்பை அவர் தேடுவதைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. பெரும்பாலும் இது ஒரு மாலை நேர ஜெபமாகவே விளக்கப்படுகிறது.
"கர்த்தாவே, என் வாய்க்கு ஒரு காவலை வையும்; என் உதடுகளின் வாசலைக் காத்துக்கொள்ளும்." உமக்கு முன்பாகத் தூபத்தைப் போலவும், என் கைகளை உயர்த்துவதைப் போல மாலைப் பலியைப் போலவும். தாவீது அடிக்கடி தலைமறைவாகவோ அல்லது நாடுகடத்தப்பட்டோ இருந்ததால், அவரால் ஆலயத்திற்கோ அல்லது ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்கோ நேரடியாகச் செல்ல முடியவில்லை என்று அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
ஆலயத்தின் அதிகாரப்பூர்வ சடங்குகளைப் போலவே தனது உண்மையான ஜெபங்களும் இறைவனுக்கு உகந்தவை என்பதைக் காட்ட அவர் இந்த உருவகத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்.
தாவீது தார்மீக நேர்மை குறித்து மிகவும் அக்கறை கொண்டுள்ளார். தீயன பேசுவதையோ அல்லது தனது கஷ்டங்களைப் பற்றி முறையிடுவதையோ தவிர்க்க உதவுமாறு அவர் தேவனிடம் கேட்கிறார், இதன் மூலம் தனது வார்த்தைகள் தனது ஜெபங்களுடன் பொருந்துவதை உறுதிசெய்கிறார்.
தன்னைச் சுற்றியுள்ள தேவபக்தியற்ற மக்களால் பாதிக்கப்படாமலும், அவர்களுடைய "இனிப்பு வகைகளில்" (அதாவது அவர்களின் வாழ்க்கை முறை, ஆடம்பரங்கள் அல்லது தேவபக்தியற்ற கூட்டுறவு) பங்கு கொள்ளாமலும் இருக்க அவர் ஜெபிக்கிறார்.
துன்மார்க்கர்களைப் போலல்லாமல், தாவீது தான் திருத்தத்திற்குத் தயாராக இருப்பதாகக் கூறுகிறார். மற்றவர்களிடமிருந்து வரும் தீமையை விட, தனக்குள் இருக்கும் தீமையைப் பற்றியே தாவீது அதிக அக்கறை கொண்டிருந்தார் என்பதையும் இது காட்டுகிறது. நமது போராட்டங்களின்போதும், நாம் ஜெபத்தை நாடி, இறை வழிகாட்டுதலைச் சார்ந்திருக்க வேண்டும்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments