இறை இரக்கத்திற்கான ஏக்கம்
சங்கீதம் 143 என்பது தாவீது ஒரு கடுமையான நெருக்கடியின் போது எழுதிய ஒரு ஜெபமாகும்..இது பெரும்பாலும் அவருடைய மகன் அப்சலோமின் கலகமாக இருக்கலாம். இது ஏழு மனந்திரும்புதல் (Penitential Psalms) சங்கீதங்களில் ஒன்றாகும்.
தாவீது, தனது ஆன்மாவை "இருண்ட இடங்களுக்கு" விரட்டிய எதிரிகளால் உடல் ரீதியாகவும் உணர்ச்சி ரீதியாகவும் மூழ்கடிக்கப்படுகிறார். எதிரிகளை மட்டுமே குற்றம் சாட்டும் சில சங்கீதங்களைப் போலல்லாமல்,
தாவீது தனது துன்பம் தனது சொந்த தோல்விகளுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார். மேலும் நீதியை விட இரக்கத்துடன் செயல்படும்படி கடவுளிடம் கேட்கிறார்.
இது ஆழ்ந்த மனவேதனை, ஆன்மீக சோர்வு மற்றும் நியாயத்தீர்ப்பை விட இறை இரக்கமே தனக்குத் தேவை என்ற தாழ்மையான ஒப்புதலைப் பிரதிபலிக்கிறது.
கடவுளின் கடந்தகால உண்மையையும் செயல்களையும் நினைவுகூர்வதன் மூலம் தாவீது நம்பிக்கையைக் காண்கிறார். இறை சித்தத்தைச் செய்யக் கற்றுக்கொள்ளவும், அவருடைய ஆவியால் வழிநடத்தப்படவும் ஒரு மன்றாட்டுடன் இந்த சங்கீதம் முடிவடைகிறது.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments