போர் வீரமுள்ள இறைவன்
சங்கீதம் 144 என்பது "தாவீதின் சங்கீதம்" ஆகும். இது அவர் அரியணை ஏறிய பிறகு, பெலிஸ்தியர் போன்ற எதிரிகளை எதிர்கொண்டிருந்தபோது இயற்றப்பட்டிருக்கலாம். இந்த சங்கீதம் ஒரு "போர்ப் பாடல்" அல்லது போருக்காகத் தன் கரங்களைப் பயிற்றுவிக்கவும், அந்நிய எதிரிகளிடமிருந்து தன்னை விடுவிக்கவும் கடவுளை நம்பும் ஒரு ராஜாவின் ஜெபமாகக் கருதப்படுகிறது.
தாவீது தன் வாழ்க்கையைத் திரும்பிப் பார்த்து, தன்னை ஒரு மேய்ப்பனிலிருந்து ராஜாவாக உயர்த்துவதில் கடவுளின் பங்கை ஏற்றுக்கொள்கிறார்; கடவுளின் பாதுகாப்புக்கும் ஆதரவிற்கும் நன்றியை வெளிப்படுத்துகிறார். பலவீனமான மனிதகுலத்தைக் கடவுள் கவனிக்கிறார் என்று தாவீது வியக்கிறார், மனிதனின் நிலையற்ற தன்மையை கடவுளின் வல்லமையுடன் ஒப்பிடுகிறார்.
இந்தச் சங்கீதம் வெற்றிக்கான அரச நன்றியறிதலையும், தொடர்ச்சியான பாதுகாப்பு மற்றும் தேசத்தின் செழிப்புக்கான ஜெபங்களையும் ஒன்றிணைத்து, கடவுளை ஒரு போர்வீர-உதவியாளராகவும் பாதுகாவலராகவும் மையப்படுத்துகிறது.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments