பவுலடிகளார் பயணத்தின்று பாடம் 02
மிகுந்த தாழ்மை – அப்போஸ்தலர் 20:19
திருத்தூதர் பவுல் அடியார் தனது ஊழியப் பாதையில் காட்டிய மிகுந்த தாழ்மை (அப்போஸ்தலர் 20:19), இன்றைய தலைவர்களுக்கும் விசுவாசிகளுக்கும் ஒரு மிகச்சிறந்த பாடமாகும். எபேசு சபையின் மூப்பர்களிடம் அவர் பேசும்போது, "மிகுந்த மனத்தாழ்மையோடும், கண்ணீரோடும்... கர்த்தருக்கு ஊழியஞ்செய்தேன்" என்று குறிப்பிடுகிறார்.
இங்கே மிகுந்த தாழ்மை என்பது தன்னைத் தானே தாழ்த்திக் கொள்வது மட்டுமல்ல, கர்த்தருடைய ஊழியத்திற்காகத் தன் கௌரவத்தையும் பெருமையையும் விட்டுக்கொடுத்து பணியாற்றுவதைக் குறிக்கிறது. ஒரு தலைவராக இருந்தும், அவர் தன்னை ஒரு அடிமையாகக் கருதி ஊழியம் செய்தார்.
1. ஊழியத்திலோ அல்லது வேலையிலோ ஒரு உயர்வான நிலையை அடையும்போது, ஆரம்பத்தில் இருந்த அதே எளிமையை நாம் தொடர்ந்து கடைபிடிக்கிறோமா?
2. நம்முடைய திறமைகள் பாராட்டப்படும்போது அந்தப் புகழை நமதாக்கிக் கொள்கிறோமா அல்லது அதன் பெருமையைக் கடவுளுக்குத் தருகிறோமா?
3. மற்றவர்கள் நம்மை அவமதிக்கும்போது அல்லது சோதனைகள் வரும்போது, நம்முடைய தாழ்மை மறைந்து போய் விடுகிறதா?
4. பவுலைப் போல கண்ணீரோடும் பாரத்தோடும் பிறருக்காகப் பணியாற்றும் குணம் நம்மிடம் இருக்கிறதா?
உண்மையான உயர்வு என்பது அதிகாரத்தைச் செலுத்துவதில் இல்லை, பிறருக்குச் சேவை செய்வதிலேயே இருக்கிறது. நாம் செய்யும் காரியங்கள் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், அதைச் செய்யும் விதம் மிகவும் முக்கியமானது. எவ்வித எதிர்பார்ப்பும் இன்றி, எதிர்ப்புகள் வரும்போதும் சோர்ந்து போகாமல், மற்றவர்களை விட நம்மைத் தாழ்வாகக் கருதிப் பணியாற்றுவதே ஒரு சிறந்த வாழ்விற்கு அடையாளம். பெருமை நம்முடைய வளர்ச்சியைத் தடுக்கும், ஆனால் தாழ்மை நம்மைப் பலரிடம் கொண்டு சேர்க்கும். துன்பங்கள் மற்றும் சதிகளுக்கு மத்தியிலும் நிலை குலையாமல் இருக்கத் தாழ்மையே சிறந்த கேடயமாகும்.
Lessons from Paul's Life

0 Comments