வசன ஆதாரம்: "நாம் நன்மைசெய்கிறதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமாக; நாம் சோர்ந்துபோகாதிருந்தால் ஏற்றகாலத்தில் அறுப்போம்." (கலாத்தியர் 6:9)
விளக்கம்: நற்குணம் என்பது வெறும் எண்ணத்தோடு நின்றுவிடாமல், மற்றவர்களுக்குச் செயலில் நன்மையாக வெளிப்படுவது. தீமை செய்பவர்களுக்கும் நன்மையையே செய்வது இதன் சிறப்பு.
உண்மைச் சம்பவம்: தொற்காளின் (தொபித்தாள்) வாழ்க்கை (அப்போஸ்தலர் 9). யப்பொப்பா நகரத்தில் வாழ்ந்த தொற்காள் என்ற பெண்மணி, ஆவியின் நற்குணத்தால் நிறைந்தவள். அவள் ஏழை விதவைகளுக்கும், ஆதரவற்றோருக்கும் தன் கைகளினாலேயே அங்கிகளையும் உடைகளையும் தைத்துக் கொடுத்து, அநேக தர்மங்களைச் செய்து வந்தாள். அவள் மரித்தபோது அந்த ஊரே திரண்டு அழுது, அவளது நற்குணங்களை நினைவுகூர்ந்தது. பேதுரு அவளுக்காக ஜெபித்து, அவளை உயிரோடு எழுப்பினார்.
கருத்து: நம்முடைய செயல்கள் மற்றவர்களின் கண்ணீரைத் துடைப்பதாக இருக்க வேண்டும்.
0 Comments