வசன ஆதாரம்: "சகல சகிப்புத்தன்மையும் நீடியபொறுமையும் உண்டாவதற்கு, மகிமையான அவருடைய வல்லமையின்படியே..." (கொலோசெயர் 1:11)
விளக்கம்: நமக்கு அநீதி இழைக்கப்படும்போது, உடனடியாகத் தண்டிக்கும் அதிகாரம் நமக்கு இருந்தாலும், சினம் கொள்ளாமல், அவர்கள் திருந்துவதற்காகக் காத்திருக்கும் தெய்வீகக் குணம்.
உண்மைச் சம்பவம்: தாவீது சவுலை மன்னித்தது (1 சாமுவேல் 24). சவுல் ராஜா பொறாமையினால் தாவீதைக் கொல்ல காடுகளிலும் மலைகளிலும் துரத்திக் கொண்டிருந்தான். ஒருமுறை, ஒரு குகைக்குள் சவுல் தனியாக இருந்தபோது, அவனை எளிதாகக் கொல்லும் வாய்ப்பு தாவீதுக்குக் கிடைத்தது. தாவீதின் ஆட்களும் "இவனை வெட்டிப் போடுங்கள்" என்றனர். ஆனால், தாவீதோ கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவனுக்கு விரோதமாகக் கையை நீட்ட மாட்டேன் என்று சவுலின் சால்வையின் தொங்கலை மட்டும் அறுத்துக் கொண்டு, அவனைப் பொறுமையோடு விட்டுவிட்டான்.
கருத்து: பழிவாங்குவதை விட சகித்துக் கொள்வதே ஆவிக்குரிய பலம்.
0 Comments