ஊழியத்தின் ஆரம்பகட்ட வளர்ச்சி
இலங்கையின் கொழும்பு நகரில் பாஸ்டர் பால் என்பவரால் இந்த ஊழியம் முதன்முதலில் தொடங்கி வைக்கப்பட்டது. ஒரு சிறிய விதையாகத் தொடங்கப்பட்ட இந்த ஆன்மீகப் பணி, ஆரம்பத்திலிருந்தே பல்வேறு கடுமையான சோதனைகளையும் சவால்களையும் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது.
இலங்கையில் தொடங்கப்பட்ட இந்த ஊழியம், மிக விரைவாக இந்தியாவிற்குள் நுழைந்தது. குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில் இதன் தாக்கம் மிக அதிகமாக இருந்தது.
சென்னை மற்றும் பிற பகுதிகள்: இலங்கைக்கு அடுத்தபடியாக தமிழ்நாட்டின் சென்னை நகரம் இந்த ஊழியத்தின் முக்கிய மையமாக மாறியது. ஆரம்பத்தில் திறந்தவெளி மைதானங்களிலும், சிறிய ஓலைக்குடில்களிலும் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்டன. பாஸ்டர் பால் மற்றும் அவருக்குப் பின் வந்த தலைவர்கள் சென்னை மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளில் தீவிரமாகப் பயணித்து ஊழியத்தை நிலைநிறுத்தினர்.
மொழி தடைகளைத் தாண்டுதல்: ஆந்திராவில் பாஸ்டர் கே. சி. வர்கீஸ் எதிர்கொண்டது போன்றே, கேரளா, கர்நாடகா போன்ற மாநிலங்களுக்கும் சென்ற ஊழியர்கள் அங்குள்ள உள்ளூர் மொழிகளைக் கற்றுக்கொண்டு, மக்களின் கலாச்சாரத்தோடு ஒன்றிணைந்து பிரசங்கித்தனர். இதனால் அடித்தட்டு மக்கள் மத்தியில் சபை வேகமாக வேரூன்றியது.
சர்வதேச விரிவாக்கத்தின் பின்னணி
அமெரிக்கா மட்டுமன்றி, உலகெங்கிலும் உள்ள பிற நாடுகளுக்கும் இந்த ஊழியம் பரவிய விதம் வியப்பிற்குரியது. பாஸ்டர் ஏ. சி. தாமஸ் அமெரிக்காவில் விதைத்த ஆன்மீக விதை, ஐரோப்பா மற்றும் ஆசிய நாடுகளுக்கும் பரவ வழிவகுத்தது.
சர்வதேசப் பெயர்கள்: இந்த சபை இந்தியாவில் 'தி பெந்தெகொஸ்தே மிஷன்' என்று அழைக்கப்பட்டாலும், சர்வதேச அளவில் பல நாடுகளில் 'சீயோன் அசெம்ப்ளி' (Zion Assembly) அல்லது 'நியூ ஜெருசலேம் சர்ச்' (New Jerusalem Church) போன்ற பெயர்களில் அறியப்படுகிறது.
ஆரம்பகால ஊழியர்களின் வாழ்க்கை முறை மற்றும் ஒழுக்க நெறிகள்
சபையின் தொடக்க காலத்தில், ஊழியர்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் கடுமையான சில ஆன்மீக ஒழுக்கங்களைக் கடைப்பிடித்தனர். இதுவே இந்த இயக்கத்திற்கு மக்கள் மத்தியில் பெரும் மரியாதையையும் விசுவாசத்தையும் பெற்றுத்தந்தது.
விசுவாச வாழ்க்கை: ஊழியர்கள் தங்களுடைய தேவைகளுக்காக யாரிடமும் பண உதவி கேட்பதில்லை என்ற விசுவாசக் கொள்கையைக் கொண்டிருந்தனர். தங்களுடைய அனைத்து தேவைகளையும் ஜெபத்தின் மூலமாக மட்டுமே கடவுளிடம் தெரிவித்து, அதன் மூலம் கிடைக்கும் உதவிகளைக் கொண்டு ஊழியத்தையும் தங்களின் வாழ்க்கையையும் நடத்தினர்.
உலகப் பொருட்களைத் துறத்தல்: ஊழியத்தில் முழுநேரமாக ஈடுபடுபவர்கள் தங்களின் சொந்த சொத்துக்கள், குடும்ப உறவுகள் மற்றும் உலக ஆசைகளைத் துறந்து, சபை வளாகங்களிலேயே தங்கி வாழ்ந்தனர். இத்தகைய எளிய வாழ்க்கையும், சுயநலமற்ற அர்ப்பணிப்பும் சாதாரண மக்களைப் பெரிதும் கவர்ந்தது.
சபையின் ஆன்மீகக் கோட்பாடுகள்
இந்த சபையின் அசைக்க முடியாத வளர்ச்சிக்கு, அவர்கள் பின்பற்றும் தனித்துவமான சில ஆன்மீகக் கோட்பாடுகளே காரணமாகும்.
பரிசுத்த ஜீவியம்: சபை விசுவாசிகள் மற்றும் ஊழியர்களின் உடைகள், பேச்சு, மற்றும் அன்றாட ஒழுக்கங்களில் உலகக் கவர்ச்சிகள் தவிர்க்கப்பட்டு, மிகுந்த எளிமையும் தூய்மையும் வலியுறுத்தப்படுகிறது.
தெய்வீக சுகம்: நோயுற்ற காலங்களில் மருத்துவ சிகிச்சைகளை நாடாமல், ஜெபத்தின் மூலமாக மட்டுமே தெய்வீக சுகத்தைப் பெறுவது இவர்களது முக்கிய விசுவாசக் கோட்பாடுகளில் ஒன்றாகும். இந்த விசுவாசத்தின் மூலம் நடந்ததாகக் கூறப்படும் பல அற்புதங்கள், சபையின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கையை அதிகரிக்கச் செய்தன.
வருடாந்திர மாநாடுகள் (Conventions): சபையின் வளர்ச்சியில் வருடாந்திர சர்வதேச மாநாடுகள் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. சென்னையில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் சர்வதேச மாநாட்டில் கலந்துகொள்ள உலகெங்கிலும் இருந்து பல்லாயிரக்கணக்கான விசுவாசிகள் திரண்டு வருவது இந்த சபையின் உலகளாவிய ஒற்றுமைக்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.
ஒரு சிறிய கொழும்பு நகரின் வீதியில், எந்தவிதமான நவீன வசதிகளும் இன்றி, வெறும் ஜெபத்தையும் கண்ணீரையும் மட்டுமே முதலீடாகக் கொண்டு தொடங்கப்பட்ட ஒரு இயக்கம், இன்று உலகின் மிகப்பெரிய பெந்தெகொஸ்தே அமைப்புகளில் ஒன்றாக வளர்ந்திருக்கிறது.
0 Comments