இருளில் இறைவன் இருக்கிறாரா?
சங்கீதம் 88, வேதாகமத்திலேயே மிகவும் இருண்ட சங்கீதமாக கருதப்படுகிறது. இது, ஞானமுள்ள ஆராதனைத் தலைவரான எஸ்ராகியனான ஏமானால் எழுதப்பட்ட ஒரு உள்ளம் உருகும் புலம்பலாகும். இது ஆலய இசைக்கலைஞர்களின் குழுவான "கோராகின் புத்திரர்களுக்கான" ஒரு சங்கீதமாகும். இது மஸ்கீல் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
இது ஆழ்ந்த விரக்தி, நாள்பட்ட நோய், மற்றும் கடவுளாலும் நண்பர்களாலும் கைவிடப்பட்ட உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது. இது அதீத மனச்சோர்வு, துன்பம், மற்றும் பதிலளிக்கப்படாத ஜெபம் ஆகியவற்றுக்கு ஒரு தனித்துவமான வேதாகமக் குரலை வழங்குகிறது. மற்ற சங்கீதங்களைப் போலல்லாமல். இது முற்றிலும் ஒரு எதிர்மறையான குறிப்பில் முடிவடையும் ஒரே சங்கீதமாகும், இதன் இறுதி எபிரேய வார்த்தை "இருள்" (வ. 18) ஆகும்.
சங்கீதக்காரர் தனது இளமைப் பருவம் முதலே துன்பப்படுவதை விவரிக்கிறார், "பலமில்லாதவனைப் போல" (வச. 4-5) உணர்கிறார். அவர் மரணத்தால் சூழப்பட்டிருப்பதாகவும், "இருளின் படுகுழியில்" (வச. 6) சிக்கியிருப்பதாகவும் உணர்கிறார்.. இது ஆழ்ந்த ஆன்மீக மற்றும் உணர்ச்சி ரீதியான துயரத்தை குறிக்கிறது.
மற்ற சங்கீதங்களில் காணப்படும் புலம்பலிலிருந்து நம்பிக்கை அல்லது துதிக்கு மாறும் வழக்கமான போக்கு இதில் இல்லை. ஏனென்றால், தணியாத வேதனையின் வலியாலும் பாரத்தாலும் நிறைந்த, கடவுளிடம் விடுக்கப்பட்ட ஒரு நேரடியான, அலங்காரமற்ற மன்றாட்டாகும்.
யெகோவாவுடன் தொடர்பு கொள்ள விரும்பும், ஆனால் இருளில் இருக்கும் சங்கீதக்காரரின் அவலக்குரலைக் காண்கிறோம், ஆனால் யெகோவா மௌனம் காக்கிறார் . நமது இருண்ட நேரங்களில்கூட, கடவுளே நமது கதையின் ஆசிரியர் என்பதை நமக்குக் காட்டுவதற்காகவே, சங்கீதம் 88 தீர்க்கப்படாததாகவும், குழப்பமானதாகவும், வேதனையானதாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments