மனித தோல்வியில் இறை இரக்கம்
சங்கீதம் 106 என்பது கடவுளுக்கு எதிராக இஸ்ரவேல் செய்த கலகத்தின் வரலாற்றைப் பற்றிய ஒரு சமூக அறிக்கையாகும். இது பாபிலோனிய சிறையிருப்புக்குப் பிறகு, நாடுகடத்தப்பட்ட ஆரம்ப காலத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம். இது சங்கீதம் 105-இன் இருண்ட மறுபக்கமாக விளங்குகிறது. இஸ்ரவேலர் தங்கள் பாவங்களின் விளைவுகளை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த ஒரு காலகட்டத்தின் ஜெபமாக உள்ளது.
இதன் ஆசிரியர் (ஒருவேளை லேவியராக இருக்கலாம்) கடந்த தலைமுறையினருடன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொண்டு, "நாங்கள் எங்கள் பிதாக்களோடு பாவம் செய்தோம்" என்று ஒப்புக்கொள்கிறார். இது தொடர்ச்சியான கீழ்ப்படியாமைக்கான ஒரு தாழ்மையான ஒப்புதல் வாக்குமூலமாகும். செங்கடலில் கீழ்ப்படியாமை, வனாந்தரத்தில் முறையிடுதல், பொன் கன்றுக்குட்டி சம்பவம், கானானில் விசுவாசமின்மை, மற்றும் சுற்றியுள்ள தேசங்களின் விக்கிரக ஆராதனை மற்றும் ஒழுக்கக்கேடான பழக்கவழக்கங்களை பின்பற்றுதல் போன்றவை ஆகும்.
தொடர்ச்சியான மனிதத் தோல்விகள் மற்றும் விக்கிரக ஆராதனை இருந்தபோதிலும், தேவன் தமது உடன்படிக்கைக்கு உண்மையுள்ளவராக இருந்தார் என்பதை இது ஒப்புக்கொள்கிறது.
தேவன் இஸ்ரவேலைத் தண்டித்தபோதும், அவர்கள் கூக்குரலிட்டபோது, அவருடைய இரக்கமே அவர்களை விடுவிக்க அவரைத் தூண்டியது என்பதே இதன் மையக் கருத்தாகும்.
இந்த சங்கீதம் "அல்லேலூயா" (கர்த்தரைப் போற்றுங்கள்) என்ற வார்த்தைகளுடன் தொடங்கி முடிகிறது; பாவத்தின் வரலாற்றை, கடவுளின் மாறாத அன்பைப் போற்றும் ஒரு துதியின் கட்டமைப்பிற்குள் இது பொதிந்துள்ளது. மேலும் மனந்திரும்பும்படி அழைப்பு விடுக்கிறது.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments