1. மக்கள்தொகை பரவல் (Demographic Spread)
இந்தியாவில் கிறிஸ்தவர்கள் மொத்த மக்கள்தொகையில் சுமார் 2.3% மட்டுமே உள்ளனர். இவர்கள் கேரளா, தமிழ்நாடு, கோவா மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் செறிந்து காணப்படுகின்றனர். மற்ற மாநிலங்களில் சிதறிக் காணப்படுவதால், ஒரு தொகுதியில் தனித்து வெற்றிபெறும் அளவுக்கு 'வாக்கு வங்கி' பலம் பல இடங்களில் இருப்பதில்லை.
2. சமூக சேவை மற்றும் கல்வியில் கவனம்
வரலாற்று ரீதியாகவே, கிறிஸ்தவ அமைப்புகள் அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதை விட கல்வி, மருத்துவம் மற்றும் சமூகப் பணிகளில் (Social Service) அதிக கவனம் செலுத்தி வந்துள்ளன. "அரசியலை விடச் சேவையே சிறந்தது" என்ற ஒரு பொதுவான மனநிலை சமூகத்தின் ஒரு பிரிவினரிடம் நிலவுகிறது.
3. நிறுவன ரீதியான அணுகுமுறை
கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள் (Churches) நேரடியாகத் தேர்தலில் போட்டியிடுவதில்லை. மாறாக, சமூக நலன் சார்ந்த கோரிக்கைகளை முன்வைப்பதிலும், குறிப்பிட்ட கொள்கைகளை ஆதரிப்பதிலும் மட்டுமே ஆர்வம் காட்டுகின்றன. இதனால் தனிநபர்கள் அரசியலுக்கு வருவது ஒரு தனிப்பட்ட முடிவாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
4. இட ஒதுக்கீடு மற்றும் சாதி அரசியல்
இந்திய அரசியலில் 'சாதி' ஒரு முக்கிய காரணியாக உள்ளது. தலித் கிறிஸ்தவர்கள் போன்ற பிரிவினருக்குத் தேர்தல் அரசியலில் (குறிப்பாகத் தனித்தொகுதிகளில்) போட்டியிடச் சட்ட ரீதியான தடைகள் அல்லது சவால்கள் உள்ளன. இது சமூகத்தின் ஒரு பெரிய பகுதி அரசியலில் நுழைவதைத் தடுக்கிறது.
5. பாதுகாப்பு குறித்த சிறுபான்மையினர் மனநிலை
சிறுபான்மையினராக இருப்பதால், நேரடி அரசியலில் ஈடுபட்டு சர்ச்சைகளில் சிக்கிக் கொள்வதை விட, தங்களுக்குச் சாதகமான அல்லது மதச்சார்பற்ற கட்சிகளுக்கு ஆதரவு அளிப்பதன் மூலம் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளப் பெரும்பாலோர் விரும்புகின்றனர்.
அனைத்து மாநிலங்களிலும் இதே நிலை நீடிப்பதில்லை. கேரளா, கோவா, வடகிழக்கு மாநிலங்கள் போன்றவற்றில் கிறிஸ்தவர்கள் தீவிர அரசியலில் உள்ளனர். முதலமைச்சர்களாகவும், அமைச்சர்களாகவும் பொறுப்பு வகிக்கின்றனர். தமிழ்நாட்டில் தென் மாவட்டங்களில் (குறிப்பாகக் கன்னியாகுமரி, தூத்துக்குடி) அரசியல் ரீதியாகக் கிறிஸ்தவர்கள் மிகுந்த செல்வாக்குடன் உள்ளனர்.
இன்னும் அதிகமாக களப்பணியாற்ற உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் முன்வர வேண்டும்.
0 Comments