திருப்தியாக வாழ கற்றுக்கொள்
சங்கீதம் 131 என்பது தாவீது அரசனால் எழுதப்பட்ட "ஆரோகண கீதம்" ஆகும்.
இது சுயநல லட்சியத்திற்குப் பதிலாக, தாழ்மை, மனநிறைவு மற்றும் கடவுள் மீதான நம்பிக்கை ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறது. பெருமை என்ற குற்றச்சாட்டுகளுக்கு எதிரான ஒரு தற்காப்பாகவோ அல்லது அரியணை மீதான ஆசையை மறுப்பதாகவோ இது பெரும்பாலும் பார்க்கப்படுகிறது.
தாவீது தன் இதயம் பெருமையற்றது என்றும், தன் கண்கள் மேலெழும்பவில்லை என்றும் அறிவிக்கிறார்; அதாவது, அவர் தகுதியற்ற அந்தஸ்தைத் தேடவில்லை.
சுயநலமான கோரிக்கைகளைக் (பசியுள்ள குழந்தையைப் போல) கடந்து, முதிர்ந்த மனநிறைவு மற்றும் பாசத்தின் நிலைக்கு நகர்ந்து, கடவுள் யார் என்பதற்காக அவரை மட்டுமே சார்ந்திருக்கும் ஒரு ஆத்துமாவைக் குறிக்கிறது.
"எனக்கு மிகவும் பெரியதும் அற்புதமானதுமான காரியங்களில்" தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளப் போவதில்லை என்று உறுதியளிக்கும் தாவீது, அதற்குப் பதிலாக, கடவுள் தனக்காகத் திட்டமிட்டவற்றில் தனது கவனத்தை மட்டுப்படுத்தத் தேர்வு செய்கிறார்.
இஸ்ரவேல் மக்கள் அனைவரும் இப்பொழுதும் என்றென்றும் கர்த்தர் மீது தங்கள் நம்பிக்கையை வைக்குமாறு வலியுறுத்தும் இந்த சங்கீதம், மேலும் மேலும் தேடும் இடைவிடாத வேட்கை நிறைந்த இந்த உலகில் அமைதியைத் தழுவ நம்மை அழைக்கிறது.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments