ஒரு ஊழியர் சபையை தன் பிள்ளைகள் போல நினைத்து தகப்பன் உள்ளத்தோடு நடத்தினாலும், விசுவாசிகளால் ஏன் அதே அன்பைத் திரும்பக் காட்ட முடிவதில்லை? நீங்கள் கொடுத்த குறிப்புகளை இன்னும் எளிமையாகவும், தெளிவாகவும் புரிந்து கொள்ளும் படி கீழே பார்க்கலாம்:
1. கள்ள போதனையாளர்களிடம் காட்டும் பரிவு (சத்தியத்தை அறியாத குணம்)
சர்க்கரையும் விஷமும் பார்க்க ஒரே மாதிரி வெள்ளையாகத்தான் இருக்கும். ஆனால், ருசி பார்த்தால் தான் வித்தியாசம் தெரியும். சபை மக்கள் பலருக்கு பைபிள் சத்தியங்கள் ஆழமாகத் தெரிவதில்லை. அதனால், வெளியில் கவர்ச்சியாக, காதுக்கு இன்பமாகப் பேசும் கள்ளப் போதகர்களைப் பார்த்தவுடன், அவர்கள் பின்னால் ஓடுகிறார்கள். தங்களை உண்மையாகக் கண்டித்து, நேர்வழியில் நடத்தும் சொந்த சபை போதகரின் அன்பு அவர்களுக்குப் புரிவதில்லை.
2. உலக சிநேகம் (1 யோவான் 2:15)
உலகத்தின் காரியங்களையும் (பணம், புகழ், ஆடம்பரம், உலக ஆசைகள்) நேசித்துக்கொண்டு, அதே நேரத்தில் சபையையும், ஊழியரையும் உண்மையாக நேசிக்க முடியாது. இயேசு சொன்னது போல, இரண்டு எஜமான்களுக்கு ஊழியஞ்செய்ய ஒருவனாலும் கூடாது. உலகத்தின் மேல் அன்பு வைக்கும்போது, ஆவிக்குரிய காரியங்களின் மேல் உள்ள அன்பு தானாகவே குறைந்து விடுகிறது.
3. சாத்தானின் வஞ்சகம் (2 கொரிந்தியர் 11:2,3)
ஏவாளிடம் சாத்தான் எப்படி தந்திரமாகப் பேசி, தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து அவளை விலக்கினானோ, அதேபோல இன்றும் விசுவாசிகளின் மனதை சாத்தான் வஞ்சிக்கிறான். ஊழியர்களைப் பற்றிய தவறான எண்ணங்கள், சந்தேகங்கள், மற்றும் கசப்புகளை விசுவாசிகளின் மனதில் சாத்தான் விதைக்கிறான். இதனால், ஊழியர் எவ்வளவுதான் அன்பு காட்டினாலும், அதை விசுவாசிகளால் ஏற்றுக்கொள்ள முடிவதில்லை.
மாயையான அன்பு vs உண்மையான அன்பு
நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, இவை அனைத்தும் மாயையான (போலியான) அன்பைக் காட்டுகின்றன. ஒரு மனிதன் உலகத்தோடும், பிசாசின் தந்திரங்களோடும் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் போது, அவனால் போலியான அன்பை மட்டுமே காட்ட முடியும். அங்கே சுயநலம் மட்டுமே இருக்கும், உண்மையான தேவ அன்பு இருக்காது.
ஆனால் வேதம் எதிர்பார்ப்பது என்ன?
ஒரு கற்புள்ள கன்னி (உண்மையுள்ள மனைவி) தன் கணவனுக்கு மட்டுமே சொந்தமாக இருப்பது போல, சபை மக்கள் தங்களை உலகத்திலிருந்து பிரித்தெடுத்து, கடவுளுக்கு. அவருடைய ஊழியத்திற்கும் உண்மையாக இருக்க வேண்டும் (2 கொரிந்தியர் 6:11-7:1).
சபை மக்களிடம் ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியும், உலகத்தை வெறுக்கும் குணமும் இல்லாததே, அவர்கள் ஊழியரின் தகப்பன் அன்பை புரிந்து கொள்ள முடியாமல் போவதற்குக் காரணம்.
0 Comments