புலம்பல் நிரந்தரமில்லை
சங்கீதம் 30, மரணத்திற்கு அருகில் இருந்து தன்னை விடுவித்ததற்காக தாவீது ராஜாவின் ஆழ்ந்த நன்றியுணர்வை மையமாகக் கொண்டு பாடிய சங்கீதமாகும். தாவீதின் ஆழ்ந்த துயரம், ஒருவேளை ஒரு கடுமையான கொள்ளை நோயிலிருந்து (1 நாளாகமம் 21 இல் அவரது மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு பாவத்துடன் தொடர்புடையது) கடவுள் அவரை மீட்டு, புலம்பலின் துக்கத்தை மகிழ்ச்சியாக மாற்றினார்.
ஆழ்ந்த துயரத்திலிருந்து (சாக்கு உடை, தாவீது தன்னை "குழியிலிருந்து" (ஷியோல்/மரணம்) வெளியே இழுத்து, கல்லறையில் அமைதியைத் தடுத்து, "அழுகையிலிருந்து" "பாடுவதற்கு" (சக்கட்டு உடையிலிருந்து மகிழ்ச்சிக்கு) மீட்டெடுத்ததற்காக கடவுளைப் புகழ்கிறார். அழுகை) கடவுளின் நீடித்த கருணைக்காக மிகுந்த துதிக்கு (பாடுவது, நடனம்) நேராக இந்தச் சங்கீதம் செல்லுகிறது.
தாவீதின் பாதுகாப்பு அவரது சொந்த பலத்திலிருந்து ("என் மலை") அல்ல, மாறாக கடவுளின் தயவிலிருந்து என்பதை அனுபவம் கற்றுக் கொடுத்தது; உண்மையான மகிழ்ச்சி கடவுளின் பிரசன்னத்திலும் அவரைப் புகழ்வதிலும் காணப்படுகிறது.
"பாதுகாப்பு என்பது தன்னம்பிக்கையிலிருந்தல்ல,
கடவுளின் பிரசன்னத்திலிருந்து வருகிறது."
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
9486810915
0 Comments