1. உயிர்ப்பின் வெற்றியும் ஞாயிறும்
யூத வழக்கப்படி சனிக்கிழமை (ஓய்வுநாள்) புனிதமானதாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால், இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்த பிறகு, வாரத்தின் முதல் நாளில் (ஞாயிறு அதிகாலை) கல்லறையிலிருந்து உயிரோடு எழுந்தார். இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நிகழ்வு ஒரு வாரத்தின் முதல் நாளில் நடந்ததால், அந்த நாளைக் கொண்டாடுவது கிறிஸ்தவர்களின் மரபாக மாறியது.
2. ஆதித்திருச்சபையின் வழக்கம்
இயேசுவின் சீடர்களும் ஆரம்பகாலக் கிறிஸ்தவர்களும் யூதர்களாக இருந்தபோதிலும், அவர்கள் கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பைச் சிறப்பிக்க வாரத்தின் முதல் நாளில் கூடத் தொடங்கினர். விவிலியத்தில் (புதிய ஏற்பாடு) இதற்கான சான்றுகள் உள்ளன:
2.1 அப்பம் பிட்குதல்: சீடர்கள் வாரத்தின் முதல் நாளில் அப்பம் பிட்கும்படி (திருவிருந்து) கூடி வந்தனர் (அப்போஸ்தலர் 20:7).
2.2 காணிக்கை சேகரித்தல்: பவுல் அடிகள் வாரத்தின் முதல் நாளில் தர்ம காரியங்களுக்காகச் சேர்த்து வைக்க அறிவுறுத்தினார் (1 கொரிந்தியர் 16:2).
3. ஓய்வுநாளில் இருந்து கர்த்தருடைய நாளுக்கு மாற்றம்
பழைய ஏற்பாட்டு காலத்தில் சனிக்கிழமை ஓய்வுநாளாக (Sabbath) கடைபிடிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், கிறிஸ்து சட்டம் மற்றும் சடங்குகளைத் தாண்டி, அன்பின் மூலமாகப் புதிய உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்தினார்.
கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பு என்பது ஒரு "புதிய படைப்பின்" தொடக்கமாகக் கருதப்படுவதால், சனிக்கிழமைக்கு அடுத்த நாளான ஞாயிற்றுக்கிழமையை வழிபாட்டு நாளாகத் திருச்சபை ஏற்றுக்கொண்டது. கி.பி. 321-இல் மன்னர் கான்ஸ்டன்டைன் ஞாயிற்றுக்கிழமையைப் பொது விடுமுறை நாளாக அறிவித்தது இதற்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தையும் அளித்தது.
முடிவுரை
ஞாயிறு ஆராதனை என்பது ஒரு சடங்கு மட்டுமல்ல; அது இயேசு கிறிஸ்து இன்றும் உயிரோடு இருக்கிறார் என்பதற்கான சாட்சி. ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் ஒரு சிறிய "ஈஸ்டர்" (உயிர்ப்பு பெருவிழா) போன்றது. மரணத்தை வென்ற நாயகனைத் தொழுதுகொள்ளவும், அவருடைய போதனைகளைப் பின்பற்றவும் இந்த நாள் ஒரு உந்துதலாக அமைகிறது.
0 Comments