இறைவீட்டின் மகிமை
சங்கீதம் 122 என்பது தாவீது அரசரால் இயற்றப்பட்டதாகக் கருதப்படும் ஒரு "மலை ஏறுதலின் பாடல்" ஆகும். தாவீது ராஜா எருசலேமைத் தலைநகராக நிறுவி, உடன்படிக்கைப் பெட்டியை அங்கு கொண்டு வந்த பிறகோ அல்லது அவருக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்தவர் கட்டவிருந்த ஆலயத்தை எதிர்பார்த்தோ எழுதப்பட்டிருக்கலாம். இது முக்கிய பண்டிகைகளுக்காக எருசலேமுக்கு பயணம் செய்யும் யூத பயணிகளால் பாடப்படுகிறது. இது பரிசுத்த நகரை வந்தடைவதைக் கொண்டாடுகிறது.
இந்த சங்கீதம் நகர வாசல்களை வந்தடைந்த மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறது; கோத்திரங்களின் ஒற்றுமையைக் கொண்டாடுகிறது (வச. 3-4) மற்றும் அதனை ஆராதனை மற்றும் நீதியின் மையமாக எடுத்துக்காட்டுகிறது (வச. 5). கர்த்தருடைய ஆலயம் அமைந்துள்ள இடமாக அதன் ஒற்றுமை, கட்டிடக்கலை மற்றும் ஆன்மீக முக்கியத்துவத்தைப் புகழ்வதோடு, அதன் சமாதானத்திற்காக ஜெபிக்கவும் ஊக்குவிக்கிறது.
1. சீயோன்: எருசலேம் "ஒன்றாக இணைந்த நகரம்" என்பதைக் குறிக்கிறது; இது இஸ்ரவேல் கோத்திரங்களிடையே வழிபாட்டிலும் சமூகத்திலும் இருந்த ஒற்றுமையை அடையாளப்படுத்துகிறது
2. "கர்த்தருடைய ஆலயம்": தாவீது இதை எழுதிய காலத்தில் ஒரு நிரந்தர ஆலயம் இருக்கவில்லை என்றாலும், இது ஆசரிப்புக் கூடாரத்தைக் குறிப்பிடுவதாகவோ அல்லது எதிர்கால ஆலயத்தை எதிர்பார்த்தோ பாடப்பட்டிருக்கலாம்; இது கடவுளை ஆராதிப்பதற்கான ஒரு மையக் கூடுகை இடத்தைக் குறிக்கிறது.
3. "சமாதானம்" என்பதன் முக்கியத்துவம்: இது எருசலேமின் ஷாலோமிற்காக (சமாதானம்/செழிப்பு) ஜெபிக்குமாறு ஆராதனை செய்பவர்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறது; இது தேவனுடைய மக்களின் ஆன்மீக நலனை நகரத்தின் அமைதியுடன் இணைக்கிறது.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments