திருப்பாடல் தியானம் 123
கண்களை மேல் நோக்குவோம்
சங்கீதம் 123 என்பது, ஆணவமும் செல்வமும் கொண்ட ஒடுக்குபவர்களின் அவமதிப்பால் துன்புறும் வேளையில், கடவுளைத் தாழ்மையுடன் சார்ந்திருப்பதை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சிறிய சமூகப் புலம்பல் மற்றும் "ஏறுதலின் பாடல்" (எருசலேமுக்குப் பயணம் செய்யும் பயணிகளால் பாடப்பட்டது) ஆகும். இது பாபிலோனிய சிறையிருப்பு அல்லது சிறையிருப்புக்குப் பிந்தைய புனரமைப்பு காலம் (நெகேமியா) போன்ற ஒரு தேசிய அவமானக் காலத்தில் இது எழுதப்பட்டிருக்கலாம்.
இந்த சங்கீதம், இரக்கத்திற்கான ஒரு ஜெபமாகும். தாழ்த்தப்பட்டு மிதிக்கப்பட்ட ஒரு சமூகத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது; மற்றவர்களின் ஏளனத்தை நிறுத்த கடவுளின் தலையீடு தேவைப்படுகிறது.
"சுகபோகத்தில்" (வசனம் 4) இருக்கும் சக்திவாய்ந்த மக்கள், ஏழைகளையும் விசுவாசிகளையும் இகழ்கிறார்கள்; அவர்களோ, ஒரே உண்மையான உதவியாளராகக் கடவுளை நோக்கிப் பார்க்கிறார்கள் என்ற முரண்நகையை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.
நம்முடைய கர்த்தரை நோக்கி நம் கண்களை உயர்த்தும்போது, நாம் கொண்டிருக்க வேண்டிய தாழ்மையையும் சார்ந்திருக்கிறது. பெரும்பாலும் அவமதிப்பையும் ஏளனத்தையும் கொண்டுவரும் இவ்வுலகில், அவருடைய இரக்கம் நமக்குத் தேவை. வேலையாட்கள் தங்கள் எஜமான்களின் கரத்தை நோக்குவதைப் போலவே, நாமும் அவருடைய இரக்கத்திலும் கிருபையிலும் நம்பிக்கை வைத்து, நம் பார்வையை கடவுள் மீது நிலைநிறுத்துகிறோம்.
இறையாசி
உங்களோடிருப்பதாக...
மேயேகோ
0 Comments