புனித பெர்பெட்சுவா & பெலிசிட்டஸ் வரலாறு Perpetua and Felicitas

புனித பெர்பெட்சுவா மற்றும் பெலிசிட்டஸ்: விசுவாசத்தின் தியாக வரலாறு

Perpetua and Felicitas, two young Christian women

கி.பி. 203-ஆம் ஆண்டு ரோமானியப் பேரரசின் ஆட்சிக் காலத்தில், கிறிஸ்துவ விசுவாசத்திற்காகத் தங்கள் உயிரையே அர்ப்பணித்த பெர்பெட்சுவா (Perpetua) மற்றும் பெலிசிட்டஸ் (Felicitas) ஆகிய இரு இளம் பெண்களின் கம்பீரமான தியாக வரலாற்றின் சுருக்கம்:

1. கைது செய்யப்படுதல்

ரோமானிய அரசாங்கம் கிறிஸ்துவ விசுவாசிகளுக்கு எதிராகக் கடுமையான அடக்குமுறையைக் கையாண்டபோது, பெர்பெட்சுவாவும் பெலிசிட்டஸும் கைது செய்யப்பட்டு இருண்ட சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். அக்காலகட்டத்தில் பெர்பெட்சுவா ஒரு சிறு குழந்தையின் இளம் தாயாகவும், பெலிசிட்டஸ் 8 மாதக் கர்ப்பிணியாகவும் இருந்தனர்.

2. விசுவாசத்தில் உறுதியும் தந்தையின் கெஞ்சலும்

சிறையிலிருந்த பெர்பெட்சுவாவைச் சந்தித்த அவரது தந்தை, "ராயனை (ரோம பேரரசரை) வழிபட ஒப்புக்கொண்டால் மட்டுமே அவள் உயிருடன் வெளியே வர முடியும் என்று கூறினார்; மகளே, ஒரே ஒரு தூபம் காட்டு, ராயனைத் தொழுது கொள், ஒரு வார்த்தை மட்டுமே போதும், அப்புறம் நீ வெளியே வந்துவிடலாம்” என்று கண்ணீர் மல்கக் கெஞ்சினார்

குடும்ப உணர்வு: பெர்பெட்சுவா வெளியே வந்தால் தான், தனது குழந்தையோடு மகிழ்ச்சியாக வாழ முடியும் என்று கூறி, அவரது மனதை மாற்ற முயற்சித்தார். ஆனால், பெர்பெட்சுவா தன் தாய்மைப் பாசத்தையும் தாண்டி, கிறிஸ்துவுக்கு உண்மையுள்ளவராகத் தன் விசுவாசத்தில் சிறிதும் தளராமல் உறுதியுடன் நின்றார்.

3. அவமானங்கள் மத்தியில்.விசுவாசம்:

வலியால் துடித்த பெலிசிட்டஸை சிறைக்காவலர்கள் கேலி செய்து சிரித்தனர். 'இந்த வலிக்கே இப்படி அழுகிறாயே, அரங்கத்தில் கொடிய மிருகங்கள் உன்னைக் கொல்லும்போது என்ன செய்வாய்?' என்று அவர்கள் கிண்டல் செய்தனர். 

இந்த  இக்கட்டான நிலையிலும் பெலிசிட்டஸ் தளர்ந்துவிடவில்லை. 'இந்தத் துன்பத்தை நான் எனக்காக அனுபவிக்கிறேன், ஆனால் நான் மரணத்தைச் சந்திக்கும் நாளில் கிறிஸ்துவே என்னில் துன்பப்படுவார்

4. சிறைச்சாலை அனுபவமும் அற்புத நம்பிக்கையும்

சிறையின் கொடூரமான சூழ்நிலையிலேயே பெலிசிட்டஸ் ஒரு பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார். பிரசவ வேதனையிலும், வரவிருக்கும் மரணத்தின் மத்தியிலும் கிறிஸ்துவுக்காக உயிரைக் கொடுக்கத் துடித்த அவர்களின் இணையற்ற நம்பிக்கை, கடுமை நிறைந்த ரோமானியக் காவல் வீரர்களையே வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

5. மரண அரங்கம்

இறுதியாக, அவர்கள் கொடிய வனவிலங்குகளின் முன்னிலையில் கொடூர தண்டனை நிறைவேற்றப்படும் அரங்கிற்கு அழைத்து வரப்பட்டனர். மரணத்தின் நிழலிலும் சிறிதும் பயமின்றி கம்பீரத்துடனும் அமைதியுடனும் நின்ற அவர்கள், இறுதியாகப் போர்வீரர்களின் வாளுக்குத் தங்களை மனப்பூர்வமாக ஒப்படைத்தனர்.

அவர்களது நிகரற்ற அமைதி, அஞ்சா நெஞ்சம் மற்றும் ஆழமான விசுவாசம் ஆகியவை அக்காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த மக்களுக்கும், வரவிருக்கும் தலைமுறைகளுக்கும் ஒரு மகத்தான வரலாற்றுச் சாட்சியமாக நிலைத்து நிற்கின்றன.