ஜே. ஸ்டீபன் கான் J. Stephen Conn ஊழியப் பாதை

தன்னுடைய இளம் பருவத்திலேயே ஜே. ஸ்டீபன் கான் (J. Stephen Conn) கடவுளின் ஊழிய அழைப்பை உணர்ந்தார். ஆனால், அவருக்குள் ஒரு தயக்கம் இருந்தது—ஏழு வயதிலேயே இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டதால், மேடைகளில் மக்களைக் கவரக்கூடிய அளவுக்குத் தன்னிடம் பயங்கரமான பாவக் கதைகளோ, அதிரடியான திருப்பங்களோ இல்லையே என்று அவர் வருந்தினார்.

அதனால், தனது பிரசங்கங்களுக்குக் கொஞ்சம் "சுவாரஸ்யம்" சேர்க்க எண்ணி, சில பாவமான அனுபவங்களை வாழ்க்கையில் சந்திக்கக் கடவுளிடம் அனுமதி கேட்டார். ஆனால், அன்புள்ள கடவுள் அப்படிப்பட்ட விபரீதமான பிரார்த்தனைக்குப் பதிலளிக்க மாட்டார் என்பதைத் தன் உள்மனதில் அவரே அறிந்திருந்தார். இறுதியில், தன் சொந்த சாட்சியை நம்பாமல், கடவுளின் வார்த்தையை மட்டுமே பிரசங்கிக்க முடிவு செய்தார்.

ஆண்டுகள் உருண்டோடின. ஒரு சபையை பதினொரு ஆண்டுகள் உண்மையோடு வழிநடத்திய பிறகு, தனது அறியாமையை உணர்ந்து கான் இப்படி எழுதினார்:

> "கடவுள் என்னை எவ்வளவு பிரம்மாண்டமாகப் பாதுகாத்திருக்கிறார் என்ற மிகப்பெரிய சாட்சி இப்போதுதான் எனக்குப் புரிகிறது! பாவத்தின் பிடியிலிருந்து ஒருவனை விடுவிக்கும் வல்லமை கடவுளுக்கு உண்டு என்பது உண்மைதான்; ஆனால், அந்தப் பாவத்திற்குள்ளேயே வீழ்ந்துவிடாதபடி ஒருவனை ஆரம்பத்திலிருந்தே பாதுகாக்கும் வல்லமை அதைவிட மகத்தானது! கடவுள் என் ஆத்துமாவை மட்டும் மீட்கவில்லை—என் முழு வாழ்க்கையையுமே வழுவாதபடி காத்து இரட்சித்திருக்கிறார்!"

 

நாம் பல நேரங்களில் பாவத்திலிருந்து மீட்கப்பட்ட விசேஷித்த சாட்சிகளைப் பார்த்து வியக்கிறோம். ஆனால், பாவத்தின் கொடூரமான வடுக்கள், கண்ணீர்கள் மற்றும் வேதனைகள் எதுவுமே நம்மைத் தொடாதபடி, கடவுள் நம் இளமைப் பருவத்திலிருந்தே நம்மைத் தன் சிறகுகளுக்குள் மூடிப் பாதுகாத்திருப்பதே உலகின் மிகச்சிறந்த அற்புதமாகும்!