1938-ஆம் ஆண்டின் நடுங்குற வைக்கும் பனிக்காலம். இரண்டாம் உலகப்போர் தொடங்குவதற்கு சில மாதங்களுக்கு முன்பு, செக்கோஸ்லோவாக்கியாவின் பிராக் நகரம் அகதிகளின் பயத்தாலும் கண்ணீராலும் உறைந்து போய் இருந்தது.
ஹிட்லரின் படைகள் அண்டை நாடுகளை ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கியதால், ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் வீடுகளை இழந்து வீதிகளில் தவித்தன. அங்கிருந்த அகதி முகாம்களுக்கு நிலைமையைப் பார்க்கச் சென்ற 29 வயதான லண்டன் பங்குச் சந்தை தரகர் நிக்கோலஸ் விண்டன் (Nicholas Winton) என்பவரால், அங்குள்ள பிஞ்சு குழந்தைகளின் நிலையைப் பார்த்து அமைதியாக இருக்க முடியவில்லை.
போர் மூண்டால் இந்தச் சிறு குழந்தைகள் முதலில் பலியாவார்கள் என்பதை உணர்ந்த விண்டன், உடனடியாகச் செயல்படத் தொடங்கினார். பிராக் நகரின் ஒரு சிறிய ஹோட்டல் அறையைத் தனது தற்காலிக அலுவலகமாக மாற்றினார். லண்டனுக்குத் திரும்பி, பகலில் தனது வழக்கமான வேலையைச் செய்துகொண்டே, இரவுகளில் அகதிச் சிறுவர்களுக்கு புகலிடம் அளிக்கத் தயார் நிலையில் இருந்த பிரிட்டிஷ் குடும்பங்களைக் கண்டறியும் முயற்சியில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார்.
ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் புகலிடம் பெற தேவையான ஆவணங்கள், பயணச் சீட்டுகள் மற்றும் பிணைத் தொகையைத் திரட்டுவது சாதாரண காரியமாக இருக்கவில்லை. அதிகாரத்துவத் தடைகள், நேரக் குறைவு, அச்சுறுத்தல்கள் என அனைத்தையும் தாண்டி, அவர் தனது சொந்த முயற்சியால் தொடர் ரயில்களை ஏற்பாடு செய்தார். 1939-ஆம் ஆண்டு மார்ச் முதல் ஆகஸ்ட் வரை, 669 செக்-யூத குழந்தைகள் பிராக் நகரிலிருந்து ரயில்கள் மூலம் காப்பாற்றப்பட்டு, இங்கிலாந்தில் உள்ள அன்பு உள்ளம் கொண்ட குடும்பங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டனர்.
செப்டம்பர் 1-ஆம் தேதி 250 குழந்தைகளுடன் புறப்படவிருந்த ஒன்பதாவது ரயில், போர் அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கியதால் எல்லை தாண்ட முடியாமல் தடுக்கப்பட்டது. அது விண்டனின் இதயத்தை நொறுக்கியது. ஆனால், தான் காப்பாற்றிய 669 உயிர்களைப் பற்றி அவர் எந்தப் விளம்பரமும் தேடிக் கொள்ளவில்லை; யாரிடமும் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்ளவும் இல்லை.
அடுத்த 50 ஆண்டுகளுக்கு இந்த மாபெரும் கருணைச் செயலை அவர் ஒரு இரகசியமாகவே வைத்திருந்தார். 1988-ஆம் ஆண்டு, அவரது மனைவி கிரேட் (Grete) வீட்டின் அட்டாரியில் (Attic) ஒரு பழைய குறிப்பேட்டைக் கண்டுபிடித்தபோதுதான் இந்த உண்மை உலகிற்குத் தெரியவந்தது. அதில் காப்பாற்றப்பட்ட குழந்தைகளின் பெயர்களும் அவர்களின் புகைப்படங்களும் இருந்தன.
அதே ஆண்டு பிபிசி (BBC) தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் நிக்கோலஸ் விண்டன் கலந்துகொண்டபோது, அவருக்குத் தெரியாமல் ஒரு நெகிழ்ச்சியான நிகழ்வு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. தொகுப்பாளர், "இங்கே இருக்கும் யாராவது நிக்கோலஸ் விண்டனால் உயிர்தப்பியவரா?" என்று கேட்டபோது, அரங்கிலிருந்த முழு கூட்டமும் எழுந்து நின்றது. அவர்கள் அனைவரும் அன்று விண்டனால் காப்பாற்றப்பட்டு, வளர்ந்து பெரியவர்களான அந்த அகதிச் சிறுவர்களே!
669 குழந்தைகளின் உயிரைக் காப்பாற்றிய மனிதநேயச் செயலுக்காக 2003-ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்து அரசி இரண்டாம் எலிசபெத் இவருக்கு 'சர்' (Sir) பட்டம் வழங்கி கௌரவித்தார்.
2014 இல் செக் குடியரசு அரசாங்கம் தனது நாட்டின் மிக உயரிய விருதான 'ஆர்டர் ஆஃப் தி வைட் லயன்' (Order of the White Lion) விருதை இவருக்கு வழங்கியது.
செக் குடியரசின் பிராக் மைய இரயில் நிலையம் (Prague Main Railway Station) மற்றும் இங்கிலாந்தில் உள்ள மேடன்ஹெட் (Maidenhead) இரயில் நிலையத்தில் நிக்கோலஸ் விண்டன் மற்றும் குழந்தைகளின் வெண்கலச் சிலைகள் நிறுவப்பட்டுள்ளன.
புலம் பெயர்ந்த அகதிகளுக்கு புகலிடம் கொடுப்பது என்பது வெறும் தங்குமிடம் தருவது மட்டுமல்ல; அது தலைமுறைகளையே காப்பாற்றும் ஒரு மாபெரும் மனிதநேயச் செயல் என்பதற்கு நிக்கோலஸ் விண்டனின் வாழ்க்கை ஒரு உன்னதமான சான்று.
0 Comments