சி எஸ் ஐ என்பது ஒரு தனியான பிரிவு அல்ல CSI is not a Denomination

தென்னிந்திய மற்றும் வடஇந்திய ஐக்கிய திருச்சபைகள் (CSI & CNI) பற்றிய பதிவு - தமிழ் மொழியாக்கம்

இந்தியாவில் ஐக்கிய திருச்சபைகள், ஆங்லிகன் திருச்சபைகள் அல்ல • CSI என்பது ஒரு தனியான பிரிவு (Denomination) அல்ல

செப்டம்பர் மாதத்தில், கேன்டர்பரி பேராயர் (Archbishop of Canterbury) இந்தியாவுக்கும், தென்னிந்திய (CSI) மற்றும் வடஇந்திய (CNI) ஐக்கிய திருச்சபைகளுக்கும் வருகை தருவதற்கான ஆயத்தப் பணிகள் விறுவிறுப்பாக நடைபெற்று வருகின்றன. இத்தகைய வருகை கொண்டாட்டத்திற்குரிய ஒரு நிகழ்வாக இருக்க வேண்டும் — ஆனால், உண்மையில், இந்நிகழ்வு புரிந்துகொள்ளப்படும் விதம் குறித்து சில கூர்மையான மற்றும் சங்கடமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. 

உலகளாவிய ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பிற்குள் (Anglican Communion) உள்ள இரண்டு பேராயர் எல்லைகளுக்கு (Provinces) தங்கள் "தலைமை மேய்ப்பர்" வருகை தருகிறார் என்றே அதிகமானோர் இதை தவறாகக் கருதுகின்றனர். ஆனால் அது உண்மை அல்ல.

1947-இல் CSI (தொடர்ந்து 1970-இல் CNI) முதல் ஆர்கானிக் ஐக்கியமாக (Organic unity) உருவானபோது, ஆங்லிகன் திருச்சபை தலைவர்களான பேராயர்கள் டெம்பிள், ஃபிஷர் மற்றும் பிஷப் ஜார்ஜ் பெல் ஆகியோராலும், பிற பிரிவுகளின் தலைவர்களாலும் இது தெளிவுபடுத்தப்பட்டு அறிவிக்கப்பட்டது: இத்திருச்சபை ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பிற்குள் ஒரு பேராயர் எல்லையாக (Province) மாறாது, மாறாக மாறவும் முடியாது. தனது ஆதரவை வழங்கி பேராயர் ஃபிஷர் உருக்கமாக எழுதியதாவது: "இறுதி ஐக்கியத்தின் நோக்கம் நிறைவேறும் என்ற நம்பிக்கையிலும் எதிர்பார்ப்பிலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு பிரி Fleeting/Separation இது."

எனவே, 1947-இல் தென்னிந்தியாவின் ஆங்லிகன் மறைமாவட்டங்கள் செயல்படுவதை நிறுத்திவிட்டு, சுதந்திரமான தென்னிந்திய திருச்சபையின் (CSI) மறைமாவட்டங்களாக மாறின. உதாரணத்திற்கு, CSI உருவாக்கத்தை "பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்குப் பிறகு திருச்சபை வரலாற்றில் நடந்த மிக முக்கியமான நிகழ்வு" என்று தீர்க்கதரிசனமாக விவரித்த மைக்கேல் ஹோலிஸ், மதராஸின் ஆங்லிகன் பிஷப்பாக இருப்பதை நிறுத்திவிட்டு, மதராஸில் உள்ள CSI பிஷப்பாகவும், பின்னர் முழு CSI அமைப்பின் பேராயராகவும் (Moderator) பொறுப்பேற்றார்.

இது மிகுந்த தியாகத்திற்குரியதாக இருந்தது. எதிர்ப்புகள் கிளம்பின, சில நிதியுதவிகள் நிறுத்தப்பட்டன.  "CSI என்பது ஒரே அடியில் சரிந்துவிடும் ஒரு மண் குதிரை" என்று ஏளனக் குரல்கள் எழும்பின. ஆங்லிகன் அல்லாத திருச்சபைகளில் தான் திருவிருந்து (Communion) வழங்க மாட்டேன் என்று உறுதி அளித்தால் ஒழிய, இங்கிலாந்தில் உள்ள ஆங்லிகன் திருச்சபைகளிலும் நிறுவனங்களிலும் திருவிருந்து நடத்த ஹோலிஸுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. சில பங்குத் திருச்சபைகள் CSI உறுப்பினர்களுக்கு திருவிருந்து வழங்கப்பட மாட்டாது என்று அறிவிப்புப் பலகைகளையே வைத்தன.

ஆனால் அதே வேளையில், முன்னாள் ஆங்லிகன், மெதடிஸ்ட், காங்கிரிகேஷனல் மற்றும் பிரஸ்பிட்டீரியன் திருச்சபைகள் "அனைவரும் ஒன்றாயிருக்க வேண்டும்" என்ற கிறிஸ்துவின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற பரிசுத்த ஆவியானவரால் வழிநடத்தப்படுகிறார்கள் என்ற சக்திவாய்ந்த உணர்வும் பலரிடம் இருந்தது. 

அருட்திரு மார்கஸ் வார்டு குறிப்பிட்டது போல: "ஒரு திருச்சபை வாழ்வதற்காக மூன்று திருச்சபைகள் (ஆங்லிகன், மெதடிஸ்ட் மற்றும் ஏற்கனவே ஐக்கியப்பட்ட காங்கிரிகேஷனல், பேசல் மிஷன், பிரஸ்பிட்டீரியன்) தம்மை அர்ப்பணித்தன."

இது உலகெங்கிலும் உள்ள கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஊக்கமளிக்கும் என்று நம்பப்பட்ட ஒரு சிலிர்ப்பான மற்றும் தைரியமான நிகழ்வாகும். 

இந்த ஐக்கிய திருச்சபை, ஏளனம் செய்தவர்களைப் பொய்மைப்படுத்தும் விதமாக, அடுத்த 70 ஆண்டுகளில் மூன்று மடங்காகவும், பின்னர் நான்கு மடங்காகவும் வளர்ந்தது.

இருப்பினும், ஆங்லிகன் சபையினரிடையே இதில் ஏமாற்றமளிக்கும் வகையில் ஆர்வம் குறைவாகவே இருந்தது. தங்கள் தாய் திருச்சபைகள் தம்மைப் போல் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்ற நிறுவனர்களின் நம்பிக்கைகளும் ஜெபங்களும் ஏமாற்றத்தில் முடிந்தன.

கொண்டாடுவதற்கு பல விஷயங்கள் இருந்தபோதிலும், 1986-இல் பேராயர் ரன்சி தனது இந்திய வருகைக்கு முன், கிட்டத்தட்ட 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் இங்கிலாந்து திருச்சபைக்கும் (மற்றும் ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பிற்கும்) CSI மற்றும் CNI ஆகியவற்றுக்கும் இடையே முழுமையான ஐக்கியம் (Full communion) இல்லாதது குறித்து ஆழந்த வருத்தத்தை வெளிப்படுத்தினார். பேராயரின் வருகையின் போது நடைபெற்ற விவாதங்களின் விவரங்கள் அறியப்படவில்லை. இருப்பினும், இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1988 லம்பேத் மாநாட்டிற்குப் (Lambeth Conference) பிறகு, ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பு (ஒருதலைப்பட்சமாக) இந்தியாவின் இந்த ஐக்கிய திருச்சபைகளுடன் முழு ஐக்கியத்தில் இருப்பதாக அறிவித்தது.

ஆனால், கடந்த கால காயங்களைக் குணப்படுத்தும் முயற்சியாகத் தொடங்கிய இந்த செயல்முறை, வெளிப்படையாக அறிவிக்கப்படாமலோ அல்லது நோக்கம் இல்லாமலோ, இந்திய ஐக்கிய திருச்சபைகளின் தலைவர்கள் தம்மை ஆங்லிகன் குடும்பத்தின் ஒரு பகுதியாக ஏற்றுக்கொள்ளும் (அல்லது அழைக்கும்) ஒரு உறவை நோக்கிச் செல்லத் தொடங்கியது. வேறு வார்த்தையில் கூறுவதானால், 28 ஆண்டுகால கடின உழைப்பு மற்றும் பிற அமைப்புகளின் உணர்வுகளுக்கு அளிக்கப்பட்ட மதிப்பினால் உருவான மூல தொலைநோக்குப் பார்வையின் தாக்கங்களை அறியாமலேயே, ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பின் பேராயர் எல்லைகளாக (அவற்றின் பிஷப்புகளுடன்) உறுப்பினர்களாக மாறினர்.

முதன்முறையாக, CSI-ன் ஆறு பிஷப்புகள் 1988 லம்பேத் மாநாட்டிற்கு விருந்தினர்களாக அழைக்கப்பட்டனர். 1998 மாநாட்டிற்கு அனைத்து பிஷப்புகளும் உறுப்பினர்களாக அழைக்கப்பட்டனர். அதைத் தொடர்ந்து, அதே ஆண்டில், முதன்மை ஆயர்கள் கூட்டத்தில் (Primates' Meetings) பேராயர்கள் (Moderators) உறுப்பினர்களாக இருக்க ஒரு முறையற்ற அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது, அவர்கள் சைப்ரஸில் நடந்த கூட்டத்தில் முதன்முறையாகக் கலந்துகொண்டனர். ஆங்லிகன் ஆலோசனைக் குழுவிலும் (Anglican Consultative Council) பிரதிநிதிகள் சேர்க்கப்படத் தொடங்கினர்.

குறிப்பிட்டுச் சொல்லவேண்டுமென்றால், ஆங்லிகன் சபையினர் "இந்திய கூட்டமைப்பு திருச்சபைகள்" (Indian Communion of Churches) என்று தவறாகக் குறிப்பிடுவதைத் தொடர்ந்தனர், இதன் மூலம் அவர்களின் ஆர்கானிக் ஐக்கியத்தை மறைமுகமாக மறுத்தனர். 2008-இல் லம்பேத் மாநாட்டிற்கு CSI மற்றும் CNI பிஷப்புகள் தங்கள் மனைவிகளுடன் அழைக்கப்பட்டனர், மேலும் ஆங்லிகன் பேராயர்கள் இந்தியாவுக்குப் பரவலாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்ட விஜயங்களை மேற்கொண்டனர். 

ஆனால், அதற்குப் பதிலாக CSI பேராயரின் லண்டன் விஜயமோ அல்லது CSI-ன் ஆங்லிகன் அல்லாத பிற கூட்டமைப்புகளின் தலைவர்களின் வருகையோ நடைபெறவில்லை.

மிகவும் காயப்படுத்தும் விதமாக, இங்கிலாந்து திருச்சபையின் ஜெப சுழற்சியில் (Prayer Cycle) CSI உருவாவதற்கு முந்தைய ஆங்லிகன் மறைமாவட்டங்களின் பிஷப்புகளின் பெயர்கள் மட்டுமே குறிப்பிடப்படுகின்றன (எடுத்துக்காட்டாக, பெந்தெகொஸ்தே 2017). அக்டோபர் 2018-இல் நடந்த முதன்மை ஆயர்கள் கூட்டத்தில், தற்போதைய பேராயர், CSI மற்றும் CNI பேராயர்களை பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டு, இந்த இரண்டு திருச்சபைகளும் இந்தியாவில் உள்ள இங்கிலாந்து திருச்சபையின் உண்மையான வாரிசுகள் என்று உணர்ச்சியற்ற முறையில் solemn-ஆக அறிவித்தார்.

இதுபோன்ற சம்பவங்கள் 1990-களில் "இந்தியாவில் உள்ள திருச்சபையின் நண்பர்கள்" அமைப்பை, "CSI என்பது ஆங்லிகன் திருச்சபையா?" என்ற கூர்மையான கேள்வியைக் கேட்கத் தூண்டின. அக்கேள்விக்கு செவிடுபடுக்கும் அமைதியே பதிலாகக் கிடைத்தது.

அக்டோபர் 2017-இல், CNI பேராயருடன் விருந்தினராகக் கலந்துகொண்ட CSI பேராயரிடம், CSI மற்றும் ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பிற்கு இடையிலான உறவு குறித்து கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டபோது, அவரிடமிருந்து வந்த பதில்: "அங்கே குழப்பம் நிலவுகிறது, அது சரிசெய்யப்படும்." ஆங்லிகன் பேராயர் இதற்கு எந்தப் பதிலும் அளிக்கவில்லை.

இந்த முழுச் செயல்பாடும், ஆங்லிகன் தலைவர்களின் தரப்பில், ஓர் ஆர்கானிக் ஐக்கிய திருச்சபை என்பதன் அர்த்தம் என்ன என்பதையும், ஆங்லிகன் உட்பட எந்தவொரு பிரிவுடனும் உறவு கொள்ளும்போது அந்த அந்தஸ்து எதைக் குறிக்கிறது என்பதையும் முற்றிலும் தவறாகப் புரிந்துகொண்டதைக் காட்டுகிறது. 

மேலும், விசனத்திற்குரிய வகையில், இத்திருச்சபைகளை உருவாக்கக் காரணமாயிருந்த உயர் லட்சியங்களுக்கு அவைகளே செய்யும் துரோகமாகவும் இது அமையலாம்; நவீன கால (neo-colonial) தழுவலுக்குள் தம்மை அறியாமலேயே இழக்க நேரிடும் குற்றச்சாட்டுக்கு இவை ஆளாகின்றன. இந்தத் தழுவல், அவை பாடுபட்டுப் பெற்ற ஆர்கானிக் ஐக்கியத்தைப் பலிகடா ஆக்குவதுடன், அனைத்துப் பிரிவுகளுக்கும் இந்த ஐக்கியம் விடுக்கும் கூர்மையான சவாலையும் மழுங்கடிக்கிறது.

இந்தக் கேள்விகளைத் தெளிவுபடுத்த நான் முயன்றபோதெல்லாம், அவை முக்கியமற்றவை என்று ஒதுக்கப்பட்டன அல்லது முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டன. இது என் மனதில் ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: தெளிவு மற்றும் உண்மையின் பொருட்டு, CSI மற்றும் CNI பிஷப்புகள் (மற்றும் அவர்தம் மனைவிகள்) லம்பேத் மாநாடுகளிலிருந்து விலகியிருக்க வேண்டுமா? அல்லது பிற திருச்சபைகளின் பிரதிநிதிகளுடன் உறுப்பினர்களாக இல்லாமல், வரவேற்கத்தக்க விருந்தினர்களாகக் கலந்துகொள்வது நல்லதா?

மேற்கூறிய நிகழ்வுகளின் தீவிரத்தை அறியாமல் இருக்கும் CSI தலைவர்கள் மற்றும் உறுப்பினர்களின் கண்ணோட்டம் என்ன என்பதை அறிய நான் ஆவலாக உள்ளேன். சமீபத்தில், பேராயரின் வருகையின் போது, இந்தப் பிரச்சினையில் ஆழமான கவலையுடைய இறையியலாளர்கள் மற்றும் திருச்சபை வரலாற்று அறிஞர்கள் அடங்கிய ஒரு தேர்வுக் குழுவுடன் பேராயரைச் சந்திப்பதற்கான கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யுமாறு CSI அதிகாரிகளுக்குக் கடிதம் எழுதியுள்ளேன்.

ஒருவேளை கேன்டர்பரி பேராயர் செப்டம்பர் மாதத்தில் இந்தியாவின் இரண்டு ஐக்கிய திருச்சபைகளுக்கும் ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பின் சார்பில் நட்பு மற்றும் பரஸ்பர கற்றலை ஊக்குவிக்கவும், கூட்டாண்மை மற்றும் மிஷன் பற்றி விவாதிக்கவும் விஜயம் செய்து, அதேபோன்று CSI மற்றும் CNI பேராயர்களுக்கும் லண்டனுக்கு வருகை தருமாறு அழைப்பு விடுத்தால், நிலைமை எவ்வளவு வித்தியாசமாக இருக்கும்!

பிஷப் ஹோலிஸ் ஒருமுறை சற்று காரமாக எழுதினார்: "நமது பிரிவினைகள் குறித்து நம் ஆண்டவர் வருத்தப்படுவது போல, நாம் (பிரிட்டனில்) உண்மையில் வருத்தப்படுவதில்லை." கடந்த 70 ஆண்டுகளில், இந்தியாவின் ஐக்கிய திருச்சபைகள் அந்த ஆழமான சுயதிருப்திக்கு சவால் விடுத்துள்ளன.

ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பு — குறிப்பாக இங்கிலாந்து திருச்சபை — கற்பிக்க மட்டுமல்லாமல் கற்றுக்கொள்ளவும், கொடுக்க மட்டுமல்லாமல் பெற்றுக்கொள்ளவும் தயார் என்பதைக் காட்டுவதற்கான சிறந்த வழி, இந்திய திருச்சபைகள் முன்வைக்கும் ஆர்கானிக் ஐக்கியத்தின் மாதிரியை முழு மனதுடன் ஏற்றுக்கொள்வதாகும். மேலும், பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதலால் அவை தைரியமாக பலவீனப்படுத்தும் எந்தவொரு முயற்சியையும் (நல்லெண்ண சைகையாக இருந்தாலும்) தவிர்க்க வேண்டும்.

ஆங்லிகனிசத்திடமிருந்து பெறப்பட்ட பாரம்பரியத்தைப் போற்றும் அதே வேளையில், திருட்டுத்தனமாகவோ அல்லது திட்டமிட்டோ நடக்கும் எந்தவொரு ஆங்லிகன்மயமாக்கல் (Anglicanisation) முயற்சியையும் என்றென்றைக்குமாகப் புதைக்க வேண்டிய நேரம் இது. இது மீண்டும் ஒரு காலனித்துவ ஆதிக்கத்திற்கான நேரமல்ல. உண்மையான கதையைச் சொல்ல வேண்டிய நேரம் இது.

சுருக்கமாக....

1. சுயாதீன அமைப்பு: CSI மற்றும் CNI ஆகியவை ஆங்லிகன் பிரிவின் கீழ் இயங்கும் அமைப்புகள் அல்ல; அவை பல சபைகள் இணைந்து உருவான சுதந்திரமான ஐக்கிய திருச்சபைகள்.

2. வரலாற்று பின்னணி: 1947-இல் உருவாக்கப்பட்டபோது, இவை ஆங்லிகன் கூட்டமைப்பின் ஒரு பகுதியாக மாறாது என்ற தெளிவான புரிதலுடனேயே தொடங்கப்பட்டன.

3. அடையாளச் சிக்கல்: காலப்போக்கில் ஆங்லிகன் தலைவர்கள் இவர்களைத் தங்கள் பிரிவின் அங்கமாகவே கருதி அழைப்பு விடுப்பது, இந்த அமைப்புகளின் தனித்துவத்தைக் குறைக்கிறது.

4. காலனித்துவ அச்சம்: இத்தகைய நடவடிக்கைகள் ஐக்கிய திருச்சபைகளின் மூல நோக்கத்திற்கு எதிரான மறைமுக ஆதிக்கமாக (Anglicanisation) பார்க்கப்படுகிறது.

5. முக்கிய வேண்டுகோள்: ஆங்லிகன் சபை தனது ஆதிக்கத்தைத் திணிக்காமல், இந்த ஐக்கிய திருச்சபைகளின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சுயாட்சியை மதிக்க வேண்டும்.